Kwecoo: kleinschalig wonen met een communicatieve beperking

 - Sinds september 2004 woont in een appartementencomplex in Landgraaf een groep volwassen mensen met beperkingen. Hele verschillende mensen met in ieder geval één overeenkomst: zij hebben allemaal problemen met communiceren. Omdat ze doof of blind zijn, omdat ze spasmen hebben of woordfunctieproblemen. Kwecoo heet deze woonvorm, een afkorting van ‘kleinschalig wonen en communicatie-ontwikkeling-ondersteuning’.

Metie Dirks is oprichter van Kwecoo. ‘Twee vragen zijn leidend geweest’, vertelt zij. ‘Hoe kunnen wij deze mensen ondersteunen in hun communicatie en hoe geven we daar vorm aan?’ Kwecoo koos voor scheiding tussen wonen en zorg. Bewoners huren zelf woonruimte. Zorg en begeleiding worden gefinancierd vanuit de AWBZ. De mensen wonen er in kleine leefgroepen (4 of 5 personen).

Alle beperkingen door elkaar

Metie Dirks: Veel instellingen kiezen ervoor mensen met een bepaalde beperking bij elkaar te zetten. Maar zo versterk je die beperking juist. Bij ons zit alles door elkaar, het communiceren is de leidende factor. En dan gebeuren er mooie dingen. Mensen met Down syndroom kunnen bijvoorbeeld prima gebarentaal leren. Zo trekken ze elkaar dus juist op.’

Wensen van bewoners als uitgangspunt

De wensen van de bewoners staan centraal. Daardoor is er een gevarieerd en op maat gesneden dienstenaanbod en werken begeleiders en bewoners dagelijks aan de opbouw en het onderhoud van het sociale netwerk en inclusie. De begeleiders stimuleren het eigen initatief. Steeds opnieuw bepalen ze: kan iemand dit alleen of moet ik helpen? Zo vergroten ze de zelfredzaamheid en de gelijkwaardigheid van de relatie tussen begeleider en bewoner. Veel bewoners zijn dit niet gewend. Het begint dan ook vaak met klein stapjes. Naar welke kapper wil je? Welke kleur moet je haar krijgen? Wat wil je vanavond koken? Voor veel bewoners is het heel bijzonder dat ze hier zelf over mogen beslissen.

Communicatie centraal

Begeleiders komen elke week bij elkaar om video opnames te bekijken van de afgelopen week. Ze bekijken wat de begeleider bedoelde in een bepaalde situatie, wat de bewoner bedoelde, wat er fout ging, waar ze bij kunnen sturen en wat ze ervan kunnen leren. Metie Dirks: ‘De bewoner en zijn of haar beperking staan centraal. Zij hoeven zich niet aan de buitenwereld aan te passen. Iedereen die hier werkt, zelfs de schoonmaakster, moet zich aan de bewoners aanpassen. Dus iedereen beheerst gebarentaal maar ook bijvoorbeeld vierhandengebarentaal voor bewoners die doof én blind zijn.’

Deel deze content

kennispleingehandicaptensector.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten