Blog: 'Onbegrip, miscommunicatie… en dan? PrikkelS!'

‘Kom op Petra, dan gaan we gezellig samen een keukenkastje schoonmaken,’ zo spoorde een gespecialiseerde gezinshulp mij tien jaar geleden thuis aan. Ik herinner me nog goed wat ik hiervan vond. In eerste instantie was ik verbaasd. Stomverbaasd eigenlijk. Hè? Hoe bedoel je? Samen een keukenkastje schoonmaken? Waarom samen? Ik vínd dat helemaal niet gezellig, ik vind dat vreselijk. Daar maak je mij niet blij mee. Echt niet.
 
Maar wat ik dacht sprak ik niet uit. Ik geloof dat ik iets mompelde van: ‘Oh? Hoezo?’ Na nog een paar pogingen om mij bij dit klusje te betrekken haakte de gezinshulp af en had ze het keukenkastje in een handomdraai keurig schoongemaakt en opgeruimd. En ik zat er naast op een stoel. Hevig peizend. Waarom wilde ze dit met mij samen doen? Ik begreep hier niets van. Zij zag toch ook wel dat ze het veel beter zelf kon doen? Ik was alleen maar een sta-in-de-weg. En zij vond het blijkbaar leuk en gezellig om zoiets met z’n tweeën te doen, maar zo zat ik niet in elkaar. 
 
Zo zat ik mokkend naast de bedrijvige gezinshulp die alleen maar haar best aan het doen was om mij te betrekken bij zo’n karweitje als een keukenkastje opruimen… Dat weet ik nu, maar toen begreep ik dit niet. Gelukkig heb ik ergens onderweg een klik kunnen maken en zie ik nu dat veel dingen anders zijn dan ik toen dacht. Maar veel andere mensen met hersenletsel zijn minder gelukkig en kunnen deze klik (nog) niet maken. En velen van hen zijn, net als ik toen, aangewezen op zorg. Hulp van buitenaf die van belang is voor een redelijke kwaliteit van leven.

In mijn geval had de geboden zorg niet het beoogde effect. Sterker nog, ik werd van alles wat er mis ging met onze thuiszorg stapeldol en wanhopig en uiteindelijk bleken wij (man, twee kinderen en ik) beter af zonder dan met...
 
Heel lang daarna nog heb ik hen verweten dat ze geen benul hadden van wat hersenletsel inhoudt, maar zo langzamerhand weet ik dat het probleem complexer is. Misschien wisten zij er inderdaad te weinig van, maar een cliënt bij de hand nemen die én zichzelf én de wereld niet begrijpt en tot overmaat van ramp van zichzelf vindt dat er eigenlijk niet zoveel aan de hand is… dat is razend moeilijk.
 
En juist dit, deze miscommunicatie tussen zorgverleners aan de ene kant en cliënten met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) en hun omgeving aan de andere, is de reden dat ik zo enthousiast ben dat er nu een aantal punten geformuleerd zijn, de kwaliteitscriteria voor mensen met NAH, met handvatten voor onder andere de hulpverlener, waardoor deze de cliënt beter kan begrijpen en de communicatie over en weer aanzienlijk verbetert.

Heel bijzonder bij het tot stand komen van deze criteria is de wijze waarop dit gebeurd is. Deze zijn namelijk niet ontstaan vanuit een theoretisch perspectief, maar zijn de uitkomst van een intensieve samenwerking tussen Vilans en een groep ervaringsdeskundigen NAH en hun naasten. Vanaf het prille begin is voortdurend met hen overlegd en teruggekoppeld, met als uiteindelijk resultaat de lijst ’PrikkelS’. Je kunt stellen dat de werkelijkheid van alledag van mensen met NAH ‘de grond onder deze boom’ is. Een heel logisch en helder uitgangspunt.
 
Nu ‘PrikkelS’ er is, zal er ongetwijfeld veel veranderen en verbeteren voor mensen met NAH en hun omgeving. Het maakt mij nieuwsgierig. Zal het deze groep die, net als ik toen met de thuiszorg, zoveel onbegrip en miscommunicatie ondervindt, voor eens en voor altijd op de kaart zetten? Zodat iedereen beter begrijpt – ondanks alle verschillen tussen mensen (met NAH) – wat wel en niet mogelijk is in de communicatie met deze grote groep cliënten? Dat zou mooi zijn, heel mooi zelfs. En hoopvol…

Lees meer over NAH-PrikkelS

Deel deze content

Reageren:

Wil je een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.voorbeeld.nl] of [http://www.voorbeeld.nl]
Velden met een (*) zijn verplicht.

kennispleingehandicaptensector.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten