Blog: 'Vertellen van je ervaringsverhaal maakt je sterker!'

Vertellen wat er is gebeurd in je leven. Vertellen over je ongeluk of je ziekte of je val... Vertellen waarom je last hebt van de vele prikkels op je werk. Vertellen waarom je zo moe bent. Vertellen over je kwetsbaarheden.

Het woord ‘vertellen’ klinkt gemakkelijk en heeft wel iets gezelligs. Maar vertellen over een gebeurtenis in je leven die bij jou alles op z’n kop zette, dat valt niet mee. En het valt soms ook niet mee om overzichtelijk, rustig en tegelijkertijd krachtig te spreken als je een hersenletsel hebt.  
Onbekendheid en onbegrip maken het zo belangrijk dat de verhalen van mensen met een hersenletsel gehoord worden. De collega die niet begrijpt dat de radio zachter moet. Familie die blijft vinden dat je je kinderen consequenter op moet voeden. Vriendinnen die je niet meer uitnodigen voor een dagje winkelen. En bij het afrekenen in de winkel vindt de kassière dat het veel te lang duurt voordat je betaalt en je jouw boodschappen van de lopende band haalt.
 
Ook voor professionals is het nuttig om te luisteren naar de ervaringsverhalen van mensen met NAH. Dan denk ik bijvoorbeeld aan de beleidsambtenaar van de gemeente die een jaar geleden voor het eerst te maken kreeg met de afkorting NAH. De huisarts die zó blij is dat je weer kunt lopen en praten dat ie daardoor niet verder kijkt naar wat er werkelijk aan de hand is. De medewerker van het UWV die denkt dat volledige re-integratie in een half jaar haalbaar is.

Al deze mensen moeten weten wat NAH is, wat het betekent, waar je nog last van kunt hebben en hoe zij daar rekening mee kunnen houden. En dat veel ‘last’ aan de buitenkant niet zichtbaar is.

Daarom geeft Zorgbelang Brabant een training aan mensen met NAH. Daarin leren zij hun ervaringsverhaal schrijven en presenteren. Of te vertellen. Deze training heb ik samen met mensen met NAH mogen organiseren, maken en geven. In een groep van acht deelnemers werken we stap voor stap aan hun hele verhaal, dat bestaat uit de volgende hoofdstukken:

  • Wie was je voor het ongeval?
  • Wat is er gebeurd?
  • Hoe was je revalidatie?
  • En wie ben je nu?

In het laatste hoofdstuk vertellen deelnemers hoe ze de draad weer hebben opgepakt. Hoe ze opnieuw kracht hebben gevonden. Wat ze daarbij geholpen heeft en wat niet.
Behalve het schrijven van dit verhaal oefenen we met presenteren. Lichaamshouding, stemgebruik, oogcontact. Na afloop gaan deelnemers ‘de wereld’ in om hun verhaal te presenteren aan mensen met een luisterend oor. Ik gun het iedereen om zo’n mooi, indrukwekkend, kwetsbaar en ontroerend verhaal te mogen horen.
Een belangrijk effect van deze training is dat het schrijven en vertellen van dit ervaringsverhaal mensen helpt in hun herstel. Deelnemers groeien in hun zelfvertrouwen. Vinden rust door alles op een rijtje te zetten. Zoals één van de deelnemers zei: “deze training zou iedereen moeten kunnen volgen aan het einde van de revalidatie”.
Na afloop kunnen deelnemers hun ervaringsverhaal vertellen en presenteren. Aan familie, bekenden en collega’s. Maar ook aan studenten, beleidsmedewerkers en zorgverleners.

Lees meer in de Good practice 'Schrijven en presenteren van je ervaringsverhaal'

Deel deze content

Reageren:

Wil je een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.voorbeeld.nl] of [http://www.voorbeeld.nl]
Velden met een (*) zijn verplicht.

kennispleingehandicaptensector.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten