Arend de Kloet: ‘De kracht van HeJ? Iedereen schuift aan en zet zich in’

Arend de Kloet is orthopedagoog, psycholoog, lector revalidatie én lid van de landelijke stuurgroep Hersenletsel en Jeugd (HeJ). Als HeJ-lid vertelt hij over de kracht van de landelijke stuurgroep.

Voor volwassenen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) is er al jaren aandacht voor het verbeteren van zorg. Kinderen met NAH daarentegen zijn als doelgroep schromelijk verwaarloosd en juist omdát ze kinderen zijn. Dat zegt Arend de Kloet, orthopedagoog en psycholoog bij Sophia Revalidatie in Den Haag en lector Revalidatie aan De Haagse Hogeschool. De Kloet: ‘We denken: het zijn kinderen, het komt wel weer goed. Of: de school biedt al een goede zorgstructuur, we hoeven ons niet druk te maken. En daarom gaat het vaak mis.’ De landelijke stuurgroep HeJ (Hersenletsel en Jeugd) waar De Kloet lid van is, zet daarom die jeugd tot 24 jaar met NAH juist centraal.

NAH in kaart brengen

De HeJ bestaat uit zes werkgroepen met daarboven een stuurgroep die de werkgroepen coördineert. De Kloet is lid van de werkgroep ‘onderzoek & innovatie’. ‘We proberen allereerst in kaart te brengen hoe groot de groep kinderen met NAH is. Zelfs dat weten we niet precies! En hoe is de groep samengesteld? Door welke oorzaak is het ontstaan? Is hun NAH traumatisch? Dat wil zeggen: ontstaan door een externe gebeurtenis. Of niet-traumatisch, dus veroorzaakt door lichaamsprocessen?

We willen weten tegen welke problemen deze jongeren aanlopen, maar ook hoe zij en hun gezin ondersteund worden en of ze tevreden zijn over hun begeleiding? Op al deze vragen proberen we antwoord te krijgen’ Daarnaast brengt de werkgroep alle lopende en gewenste projecten voor deze groep in kaart, in Nederland én in het buitenland, om efficiënt kennis te delen en inspiratie op te doen.

Zorgpad niet-aangeboren hersenletsel loopt stroef

Gelijktijdig met deze inventarisatieklus onderzoekt de HeJ waar het huidige zorg- en onderwijsaanbod knelt. De Kloet: ‘Voor kinderen werkt de zorgketen niet goed. Het zorgpad van ziekenhuis naar revalidatie naar chronische zorg verloopt stroef. Huisartsen volgen de kinderen niet altijd goed en verwijzen niet op tijd door. De zorgtaken komen dan onbedoeld bij het gezin te liggen. Met specifieke vragenlijsten hopen we de zorgstructuur per individuele patiënt te verbeteren.’

Werken naar vermogen

Onderwijs is ook een aandachtspunt, vertelt De Kloet. ‘Kinderen met NAH kunnen niet zo maar mee in hun oude onderwijsprogramma. In de revalidatiefase moet school langzaam opgebouwd worden, rekening houdend met wat een kind aankan.’ HeJ wil die cognitieve revalidatie verbeteren. ‘Je kunt kinderen bijvoorbeeld motiveren om hun geheugen te trainen als ze dat met iPads of Wii-spelcomputers mogen doen.’

Na de revalidatie komen jeugdigen in de reguliere zorg terecht. In die fase vormen sommige overgangen struikelblokken, bijvoorbeeld van school naar werk, zegt De Kloet ‘Kan een jongere zijn opleiding afmaken? Wat is er nodig voor een jongvolwassene met NAH om te werken naar vermogen?’

Uit alle sectoren

Alle leden van de HeJ doen hun werk voor de werkgroepen náást hun reguliere werk. ‘Collega’s uit heel Nederland, uit alle sectoren die met NAH te maken hebben, schuiven aan en gaan concreet met elkaar aan de slag. Van patiënt tot kinderneuroloog, van revalidatiearts tot zorgspecialist: iedereen is vertegenwoordigd en we zetten samen de schouders onder de problemen. Dat is onze werkelijke kracht.’

Meer informatie over de landelijke stuurgroep Hersenletsel en Jeugd (HeJ)

Deel deze content

kennispleingehandicaptensector.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten