Zo kan het ook: videoportretten over inclusie

Studenten van verschillende hogescholen maakten samen met Vilans gefilmde portretten van mensen die ondanks hun beperking hun dromen waarmaken. Of het nu gaat om werk, sport of onderwijs. Luister naar hun verhaal en bewonder hun levenshouding.

Inge van Gils is een vrouw van 24 jaar met cerebrale parese. Hierdoor kan ze haar armen en benen niet goed gebruiken. Toch leidt Inge een heel actief leven.

Sander van Waldeveen woont sinds een paar jaar in een mooi appartement vlak bij het strand in de badplaats Scheveningen. Sander woont alleen en krijgt een paar uur per week begeleiding thuis van Steinmetz | de Compaan.

Claudia van Weerden is 44 en weet pas sinds drie jaar dat ze autisme heeft. Al vroeg in haar jeugd was duidelijk dat er iets niet klopte, maar nooit werd de juiste diagnose gesteld. Dat gaf veel problemen, vooral op school. Nu is ze bezig met een inhaalslag.

Jessica van Schaik zat al heel jong in een rolstoel. Desmo, haar hulphond, zorg ervoor dat ze niet in een isolement terecht komt.

Willemien Troisfontaine is sportmasseur. Door haar slechtziendheid is haar tastzin beter ontwikkeld dan normaal en dat komt in haar werk goed van pas. Haar grote wens: één keer in haar leven als masseur werken bij een belangrijk sportevenement.

Rob Holthuizen is assistent-bode op het gemeentehuis van Heeze. ’s Ochtends haalt hij op het postkantoor de post op en die brengt hij naar de interne dienst voor verdere verspreiding. Hij maakt vergaderruimtes klaar en voorziet die desgewenst van koffie en thee. 

Loes van Belzen gaat naar het regulier onderwijs. Inmmidels zit ze op het Goese Lyceum, richting VMBO, tweede jaar. Loes heeft Down syndroom en doet met alles mee op haar eigen niveau. Volgend jaar hoopt ze een leuke stageplek te vinden waar ze misschien wel kan blijven. Haar motto: 'leef bij de dag'.

Pieter Westerhuis functioneert op een leeftijd van ongeveer 12 maanden. Toch gaat hij gewoon naar school. Het Friesland College heeft een klas van zes jongeren met een verstandelijke beperking. Zo komen ze in aanraking met leeftijdgenoten zonder beperking en vice versa.

Tjardo Pompstra zit op het Erasmus College in Zoetermeer, afdeling HAVO. Na zijn eindexamen wil hij graag de kant van de biologie op. Zijn klasgenoten vergeten vaak dat hij slechtziend is.

Cock van der Linden werkt één dag per week als wasser bij de brandweer in Ede. Hij maakt brandweerauto’s schoon en poetst tot alles weer blinkt. Cock voelt zich er goed thuis, hij kan met iedereen goed opschieten. En natuurlijk is hij ook van de partij als er iets te vieren valt.

Annemarie Bruinsma heeft vrijetijdsmanagement gestudeerd en wilde graag stage lopen in Afrika. 'Dat lukt niet met jouw ziekte', zei iedereen. Reden voor Annemarie om het tegendeel te bewijzen. Haar motto: 'kijk naar je mogelijkheden en niet naar je beperkingen'. 

Dé de Haas is dol op journalistiek. Hij volgt programma’s als DWDD en Pauw&Witteman om zijn voorbeelden aan het werk te zien. 'Een bekende journalist, dat zou ik ook willen worden’, stelt Dé. Maar eigenlijk is hij dat allang, in ieder geval in de kringen rond de LFB en in zijn woonplaats Lelystad.

Remco Slop woont en werkt in Utrecht en is een echte levensgenieter. Hij houdt dansen, toneel en reizen. Dat is niet altijd even makkelijk want door zijn beperking loopt hij wel eens tegen moeilijkheden aan. Maar met zijn positieve instelling bereikt hij heel veel.

Niels ten Hagen is ondernemer. Zijn streven is om op zijn 45ste zijn eerste miljoen te verdienen. 'Als het verloop van mijn ziekte dat toelaat', zegt hij. Niels verdient geld met het geven van trainingen en workshops, het ondersteunen/coachen van mensen met een beperking (PGB), advieswerk, projectleiderschap van de organisatie No Handicap en de handel in sportartikelen.

Maurice Wiegman is in het dagelijks leven coach. Zijn vrije tijd is voor zijn gezin en zijn sport. Met de handbike oefent hij voor de triathlon. Zijn motto: 'kan niet' bestaat niet.

Marjolein Strang van Hees heeft een gezin met twee kleine kinderen. Daarnaast heeft ze het Doofblinden Netwerk opgericht. Haar hobby is vrije dansexpressie, haar motto: het is belangrijk je lekker in je eigen lijf te voelen, vooral als je doof en blind bent. Dansen helpt daarbij.

Lodewijk Hof heeft een eigen bedrijf. Hij geeft belastingadviezen en moet daarvoor veel reizen. Hij laat zich daarin niet belemmeren door zijn slechtziendheid. Zijn motto: het is jouw leven dus je moet zelf initiatieven nemen.

Jaco Dorst werkt elke week drie dagen in de groenvoorziening en twee dagen in de paardenfokkerij. In de paardendressuur heeft hij al verschillende prijzen gewonnen. Hij heeft autisme. Zijn motto: 'kan niet' staat niet in mijn woordenboek.

April Ranshuijsen volgt een theateropleiding en hoopt dit jaar af te studeren. Ook geeft ze workshops. Ze laat zich daarin niet belemmeren door haar rolstoel. Haar motto: als je doet wat je leuk vindt hoef je nooit te werken.

Deze films kwamen tot stand in samenwerking met NHL Hogeschool, de Hogeschool Utrecht en het Gestructureerd Overleg Gehandicaptenbeleid-chronisch zieken (GOG-cz).

Deel deze content

kennispleingehandicaptensector.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten