Home Thema's Epilepsie Roland blogt Meer blogs van Roland Blog Roland over epilepsie: 'Wet van Murphy'

Epilepsie

Voor op de werkvloer

Praktijkverhalen

Roland blogt

Cijfers en feiten

Onderzoek

Nieuws

Epilepsie

Blog Roland over epilepsie: 'Wet van Murphy'

Roland Lahaye is 41 jaar en woont vanwege zijn epilepsie begeleid bij Kempenhaeghe, het expertisecentrum voor epileptologie, slaapgeneeskunde en neurocognitie. Roland schrijft voor het Kennisplein een aantal blogs waarin hij vertelt over zijn ervaringen en belevingen. In deze blog kijkt hij naar de 'Wet van Murphy.'

Wet van Murphy

‘Zo, dus je had gisteren weer een echt ‘Roland moment’….? De binnenkomer van een begeleider die mijn bloeddruk kwam meten (hoe toepasselijk na een dag waarin ik bepaald niet alles mee had zitten) was niet meer dan terecht, maar desondanks pijnlijk om te horen…. Je hebt toch graag een andere reputatie, zou ik zeggen! Maar hoe kwam ze nou tot die conclusie?

Spreekwoordelijke deksel op de neus

Het was begonnen met de dag ervóór, waarop ik met stelligheid tegen de begeleiding had gezegd dat ik op maandag voor een internationale conferentie met betrekking tot mensen met een beperking naar Utrecht zou moeten. Want zo stond het nou eenmaal in mijn agenda! Dus de dag zou beginnen met vroeg opstaan (06.00uur), de taxi nemen en zorgen dat ik op tijd, rond 07.45uur, op het Centraal Station in Eindhoven zou zijn. Daar zou ik worden opgehaald en met iemand mee kunnen rijden naar plek van bestemming. En als dan alles werkelijk vlekkeloos verloopt, bekruipt mij toch altijd weer het gevoel van ‘hier klopt iets niet…..dit kán gewoon niet zo goed gaan….krijg ik nou weer de spreekwoordelijke deksel op de neus?’

Na een uur in zwaar mineur...

Niet echt optimistisch, ik geef het toe, maar door ervaring rijker geworden is het niet onlogisch om zo te denken. En jawel, hoor….de bewuste deksel liet niet lang op zich wachten! Want eenmaal gearriveerd kwam de persoon die mij zou oppikken maar niet opdagen. En na nog maar eens een blik op de app die mij ter herinnering gestuurd was, werd wel duidelijk waarom niet: de conferentie zou pas twee dagen later plaatsvinden…… En na een uur in zwaar mineur op het station gewacht te hebben op een taxi terug, waarbij het ‘mensen kijken’ altijd wel weer prettig afleidt, verliep de rest van de dag niet anders dan het begon: bij het portrettekenen moest ik vanwege een minimale misser in de verhoudingen van het portret helemaal opnieuw beginnen met een tekening waar ik dagen aan gewerkt had en in de avond ging ik met de verkeerde schoenen aan naar mijn drum les, waardoor ik daar ook totaal niet uit de verf kwam.

Thuis gekomen en geconfronteerd met de conclusie van de begeleiding was mijn eerste gedachte dan ook : ‘de Wet van Murphy….? Ach, Murphy was een optimist…..!’

Hoe dan ook: hele fijne feestdagen toegewenst! Op naar een mooi 2018.

Tot zover weer,
Groeten Roland Lahaye

Lees ook Rolands andere blogs over epilepsie

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]





Op de hoogte blijven?

Abonneer je gratis op de tweewekelijkse nieuwsbrief van het Kennisplein Gehandicaptensector

Op de hoogte blijven?

Abonneer je gratis op de tweewekelijkse nieuwsbrief van het Kennisplein Gehandicaptensector

Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer