Dilemma: Afwijken van het protocol, mag dat?

In je dagelijkse werk heb je, soms zonder dat je het in de gaten hebt, regelmatig te maken met ethische vragen die je zorgvuldig moet afwegen. Dat kan best lastig zijn. Want hoe beslis je wat goede zorg is voor jouw cliënt? Met behulp van zes casussen kun je de komende tijd je mening geven over ethiek in de gehandicaptenzorg. Deze derde casus gaat over het wel of niet opvolgen van protocollen en advies.

Casus: afwijken van het protocol, mag dat?

dilemma-casus-verstandelijke-beperking-zorginstelling

Karin woont in een zorginstelling voor mensen met een beperking. Ze is een jonge COPD patiënt (COPD is een longziekte waarbij de longen zijn beschadigd) en heeft nog maar één long. Karin heeft slikproblemen en krijgt daarom op advies van de KNO-arts gemalen voedsel te eten. Het risico op verslikken is hierdoor aanzienlijk kleiner.

Karin verzet zich hevig tegen het gemalen voedsel. Ze zegt: ‘als mijn tijd komt, komt God me halen’. Gemalen voedsel heeft namelijk een grote invloed op haar leven. Haar spreekvermogen gaat achteruit (spraakspieren verslappen) en ze wil genieten van het eten. Het is een van haar grootste pleziertjes in het leven. Nu kan ze niet meer uit eten gaan of van een broodje hamburger genieten na een uitstapje met haar vriendinnen. Friet met mayonaise wordt gemalen. Karin én haar ouders pleiten voor klein gesneden voedsel.

Wat zou jij als begeleider doen?

Reageer op onderstaande poll vóór 7 augustus 2018.  

Poll

Volg jij de wens van Karin en haar ouders of het advies van de KNO-arts?

5% Ik volg de wens van Karin en haar ouders en geef Karin klein gesneden voedsel. Ze weten wat de risico’s zijn en mogen zelf beslissen.
2% Ik volg het advies op de van KNO-arts. Wel bespreek ik het verzoek met Karin en haar ouders, wijs hen op de risico’s en probeer hen daarvan te overtuigen.
55% Ik bespreek het verzoek met Karin en haar ouders en wijs hen nogmaals op de risico’s. Blijven ze bij hun keuze dan volg ik die en krijgt Karin voortaan klein gesneden voedsel. Ik kan mijn beslissing verantwoorden.
31% Ik bespreek de situatie met mijn collega’s. We bekijken de situatie vanuit alle kanten en wegen af. De uitkomst van dit overleg is doorslaggevend en kan betekenen: vasthouden aan het advies van de arts, een compromis vinden met alle betrokkenen of de wens van Karin en haar ouders volgen.
7% Anders... (geef je reactie onderaan de pagina)

Aantal stemmen: 122

U kunt niet langer stemmen voor deze peiling.

Lees ook over ethische dilemma's

Deel deze content

Reageren:

Wil je een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.voorbeeld.nl] of [http://www.voorbeeld.nl]
Velden met een (*) zijn verplicht.

Aantal reacties (4)

  • 20-07-2018
  • Cora

Karin en haar ouders kennen de risico's op verslikken. Het is toch ook goed om dat verhaal compleet te maken. Verslikken kan verstikken tot gevolg hebben of longontsteking. Je kan eraan overlijden. Weten ze dat ook? Weten de begeleiders wat ze moeten doen als Karin zich verslikt en niet zelf op kan hoesten? Is er altijd iemand bij om haar te helpen als ze zich verslikt? Ook die risico's moeten worden meegewogen. Dat alles kan worden opgeschreven in een plan op maat. Bij het plan zijn naast Karin, haar ouders ook anderen betrokkenen bv de arts van de instelling, of de huisarts, de logo, de fysio, de begeleiders et cetera, multidisciplinair. Ook zij wegen beroepsmatige en morele dilemma's.

  • 19-07-2018
  • Wilma van Vulpen

Nog even aanvullend: de logopedist, die gespecialiseerd is in de communicatie met mensen met een verstandelijke beperking kan met Karin uiteraard alle gewenste voedingsmiddelen doornemen: een patatje gaan eten, een broodje hamburger en samen ontdekken wat wel en niet te doen is en hoe je er tijdens het uitstapje of het uit eten mee omgaat.

Ze kan ook de zorg om het spraakvermogen met Karin bespreken. Spreken oefen je nl. met spreken en spraakoefeningen en niet met kauwen.

Kortom, overleg met deskundigen, consensus zoeken en een maatplan maken.

  • 19-07-2018
  • Wilma van Vulpen

Nodig de logopedist van de (of een) instelling uit voor een overleg met een multidisciplinair team, waarin bijv ook een dietist, arts, gedragswetenschapper en geestelijk verzorger kunnen zitten (in sommige instellingen een slikteam). De logopedist kan zelf onderzoek doen, contact leggen met de artsen en gedetailleerde uitleg geven. Er kan op maat vastgesteld worden wat de risico's zijn bij de precieze maaltijden die Karin gebruikt. Welke voedingsmiddelen zijn heel belangrijk voor Karin? Welke minder? Sommige voedingsmiddelen (bijv pasta) slikken veiliger wanneer het kleingesneden is, dan gemalen (wordt een plakkerige brei); andere voedingsmiddelen kunnen beter gemalen worden (taaier vlees). Op welke momenten van de dag is zij fit?

Hoe ervaart Karin het eten? Is ze vaak benauwd of misschien zelfs bang als ze eet? Vermijdt ze al bepaald voedsel? Is er choking-risk, dat wil zeggen risico op stikken? Dat risico kan via observatielijsten ingeschat worden. Kun je van begeleiding vragen om het risico te nemen dat er iemand in hun bijzijn stikt omdat het advies van de arts niet ingewilligd wordt? Wat zijn de mogelijkheden in de woning wb aanpassen van de maaltijd? De menukeuze kan misschien aangepast worden. Is er al geproefd/ is de familie bekend met de tegenwoordig uitstekend verkrijgbare gemalen luxe maaltijden (inclusief kerstkransjes etc).

In goed, deskundig overleg kom je er meestal uit met begeleiders en ouders. Blijven er dilemma's, dan kun je denken aan een moreel beraad olv een geestelijk begeleider.

Kortom: haal er deskundigen bij (minimaal een logopedist!) en stel in consensus een gedetailleerd plan op maat op.

  • 19-07-2018
  • emmy

ik ga met de ouders, karin en de KNO arts in gesprek. hierin kan gezocht worden naar compromissen of oplossingen. uiteindelijk maken de ouders en karin de beslissing onder goede begeleiding van de arts.

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.

Meer weten...