Home Thema's Vrijheidsbeperking Praktijkverhalen Meer praktijkverhalen Wilma van Stee: 'Een leven zonder risico is super saai'

Vrijheidsbeperking

Uitgelicht

Voor op de werkvloer

Voor de organisatie

Leren

Praktijkverhalen

Onderzoek

Nieuws

Wilma van Stee: 'Een leven zonder risico is super saai'

‘Je wilt dat het goed gaat met de cliënt, dat deze een goed leven heeft. In mijn optiek kan je dan niet anders dan je steeds afvragen: Wat we nu doen, kan dat beter of anders?’ Philadelphia is al een aantal jaar bezig om vanuit de wensen en behoeften van cliënten te werken. Wilma van Stee, hoofd Zorg & Kwaliteit bij Philadelphia, vertelt waarom het thema vrijheid zo belangrijk is en hoe ze bij Philadelphia werken aan meer vrijheid voor cliënten.

Anders kijken naar cliënten

In plaats van probleemgestuurd overleggen, zijn we meer gaan bespreken waar een cliënt van geniet, en hoe dat versterkt kan worden. Hierbij wordt bijvoorbeeld gebruik gemaakt van de methodiek Active Support. Deze methodiek maakt je er bewust van hoe je op een andere, positieve manier naar de cliënt kunt kijken. Als je hierover praat kom je al snel op de vraag ‘Waarom beperk ik iemand eigenlijk? Kijk naar wat het leven van de cliënt leuk en waardevol maakt. En kan dat beter? Daar moet je als team over in gesprek gaan, keuzes durven maken en risico mogen nemen. Vooral proberen!

Op een goede en veilige manier risico’s nemen

Streven naar vrijheid in de gehandicaptensectorWe hebben de waaier ‘Weloverwogen’ gemaakt voor medewerkers. Hier staat een proces in beschreven waarbij je jezelf vragen kunt stellen als je denkt dat je risico moet nemen. Een leven zonder risico is namelijk super saai en staat groei in de weg. Aan de andere kant willen we natuurlijk niet dat cliënten in onveilige situaties terecht komen. Dus helpen wij onze medewerkers om na te denken over hoe je op een goede en veilige manier risico’s kunt nemen. En wie je kunt betrekken bij het afwegen van deze risico’s. En we delen verhalen van collega’s die in moeilijke dilemma’s over vrijheid en veiligheid hun weg hebben gevonden.

We hebben een cliënt die heel graag naar buiten gaat, in zijn elektrische rolstoel. Hij is een keer gevallen toen het begon te schemeren. Hij miste een paar aflopende treden en viel naar beneden, uiteindelijk zijn arm gebroken. Op de locatie werd besproken wat te doen. Laten we hem zelf nog naar buiten gaan? Ze zijn met de cliënt, familie en het team gaan praten. Wat is nu belangrijk voor hem? Hij zei: ‘ik wil gewoon heel graag naar buiten.’. Zijn familie ondersteunde dat. Hij heeft nu een gps tracker aan zijn rolstoel. Die gebruiken we alleen als hij naar buiten gaat en een lange tijd weg is.

Zoals hij zelf aangaf: ‘Ik heb ook zo mijn privacy, jullie hoeven niet steeds mee te kijken waar ik ben.’ Hier zijn uiteindelijk mooie gesprekken uit voort gekomen. Een collega gaf aan het soms best moeilijk te vinden om haar eigen angst voor de veiligheid van deze cliënt aan de kant te zetten. Toch deed ze dit, want je mag je eigen angst niet de keuze van de cliënt laten beïnvloeden en hem daarmee beperken.

Voortdurend aandacht voor het thema

Om aandacht aan het thema vrijheid te blijven geven, organiseren we met enige regelmaat het congres ‘Leven in vrijheid’ voor onze medewerkers. Vorig jaar hebben we mee gedaan aan het project met Vilans, In voor beter, Leven in vrijheid. We hebben bij een groot aantal locaties een nul meting gedaan door middel van de geeltjesmethodiek om in elk team de bewustwording over vrijheid op gang te brengen.

Naast deze grootschalige acties proberen we juist ook te zoeken naar kleine verbeteringen in het dagelijkse leven van cliënten. Dit doen we onder andere door verhalen te vertellen over het geven van meer vrijheid aan cliënten, en over de dilemma’s die je daarbij tegenkomt. We zoeken naar instrumenten waarbij medewerkers zelf ontdekken en nadenken over hoe zij de vrijheid voor cliënten op een andere manier kunnen vergroten. Om een goed leven te ervaren zijn het vaak juist de kleine dingen die het doen.

Stelling nemen

Cliënten en hun verwanten merken ook dat er wat veranderd is binnen de organisatie. Vorig jaar maart is de allerlaatste Zweedse band afgebouwd bij Philadelphia. We gebruikten de laatste jaren nog 2 of 3 banden bij cliënten met heftige epilepsie, waarbij het onveilig was om hen los in bed te laten liggen. Met verwanten gingen we in gesprek: ‘Is dit nou echt veilig of is het schijnveilig?” Dan merk je dat ouders huiverig zijn voor het afbouwen. Zij willen gewoon dat hun zoon of dochter veilig in bed ligt. We hebben toen stelling genomen; ‘Wij gebruiken geen Zweedse banden meer’. Voor verwanten was dat soms lastig maar samen met hen hebben we gezocht naar veilige alternatieven zoals een aangepast tentbed. De jongen die zich nog even op zijn zij draait, zijn knuffeltje pakt en heerlijk slaapt zonder enig probleem. Dat is toch fantastisch om te horen! De jongen die nu niet meer in zijn appartement opgesloten is maar gewoon werkt en een hartstikke leuke dag heeft. Dat is 100% winst in zijn leven. Dat is ook mijn persoonlijke drive. ‘Kijk! Het kan toch anders!'

Die zware BOPZ maatregelen, daar ga je natuurlijk mee aan de slag om deze af te bouwen. Maar hou net zoveel aandacht voor de dagelijkse beperking in de keuzevrijheid. Spreek je uit over wat je belangrijk vindt en waar je voor staat en ga dat vervolgens doen. Als je regels en gewoontes durft los te laten en nagaat wat de bedoeling is van en voor de cliënt, dan kom je op hele andere dingen.

Tips van Wilma voor andere zorgorganisaties

Vertel verhalen. Eerlijke verhalen, dus ook waar je mee geworsteld hebt en waar je je voor schaamt. 20 jaar geleden heb ik ook mensen met Zweedse banden vastgelegd en andere nare beperkingen opgelegd. En dan sta je nu op een podium te verkondigen dat je dat niet moet doen. Neem dat als vertrekpunt. ‘Ja, dat was toen zo, maar we willen het nu anders’.

Het kunnen inzetten van je eigen talent geeft een groot gevoel van vrijheid, juist ook voor onze cliënten. Een van onze cliënten fotografeert heel graag. Hij heeft op de dag van het congres de foto’s gemaakt. Hij vond dit enorm leuk om te doen. En wat nog mooier was; zijn ouders lieten me weten dat zij hem op die dag ook weer een stukje meer los hadden gelaten doordat hij zelf met de trein naar het congres was gereisd.

Een laatste tip is dat je voortdurend aandacht moet hebben voor het onderwerp. Medewerkers moeten merken dat de organisatie het echt belangrijk vindt. Voer niet 1 keer een project uit, maar blijf er mee bezig. Het hoeft niet altijd hoog over, het kan ook in kleine acties zitten!

Wil je meer weten over bevindingen van Wilma van Stee? Neem gerust contact met haar op via W.Korteweg-vanStee@philadelphia.nl.

Zelf aan de slag

Wil je ook aan de slag om vrijheid te vergroten voor cliënten? Bekijk de praktische tools en lees inspirerende verhalen van anderen. Heb je net als Philadelphia goede tips of praktijkverhalen die je wilt delen? Laat het ons weten, dan nemen we contact met je op!

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]





[Error loading the WebPart 'ZorgvoorBeter_ToonContactpersonen' of type 'ZorgvoorBeter-ToonContactpersonen']

NieuwsVrijheidsbeperking

Meer nieuws

Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer