100 dagen gehandicaptenzorg: wat herkennen de ambassadeurs?
Gepubliceerd op:
De documentaire 100 dagen in de gehandicaptenzorg maakt veel los. Programmamaker Nicolaas Veul laat een kant van de gehandicaptenzorg zien die op televisie minder vaak aan bod komt. Zijn ervaringen roepen herkenning, verbazing en vragen op over goede zorg en de mens achter het gedrag. Maar hoe kijken zorgprofessionals naar zijn ervaringen? De ambassadeurs gehandicaptenzorg delen wat zij herkennen, wat hen raakt en welke belangrijke lessen de documentaire volgens hen laat zien.
De documentaire maakt indruk
Programmamaker Nicholaas Veul loopt stage op een zorgpark waar mensen wonen met een ernstige verstandelijke beperking. Daar ervaart hij hoe confronterend en indrukwekkend deze wereld kan zijn. Volgens Nicolaas is het beeld dat we van mensen met een beperking hebben niet altijd compleet. Vaak denken we aan wat we kennen van televisie, terwijl de werkelijkheid veel veelzijdiger is.
Verder kijken dan gedrag
Ambassadeur en gedragskundig medewerker Erika Roelse herkent veel in deze documentaire: 'Jarenlang heb ik met veel plezier op gesloten afdelingen gewerkt met cliënten die moeilijk verstaanbaar gedrag lieten zien. Ik vond het altijd een uitdaging om de puzzel achter dit gedrag te ontrafelen. Waarom laat iemand dit gedrag zien? Wat zit erachter? En vooral: wat kunnen we doen om dit gedrag te voorkomen en de cliënt zo goed mogelijk te ondersteunen?'
Wanneer mensen zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen, ontstaat er ruimte voor ontwikkeling, eigen regie en kwaliteit van leven.
Tom Lammers, ambassadeur gehandicaptenzorg
Gezien, gehoord en gewaardeerd voelen
Voor Erika zit de voldoening in het blijven zoeken naar inzicht en de best passende ondersteuning. Daarbij is het belangrijk dat mensen zich gezien, gehoord en gewaardeerd worden. Ambassadeur en begeleider Tom Lammers: 'Heel belangrijk, want wanneer mensen zicht gezien, gehoord en gewaardeerd voelen ontstaat er ruimte voor ontwikkeling, eigen regie en kwaliteit van leven.'
Ambassadeur en ambulant begeleider Ellis Hegeman vult aan dat het niet alleen belangrijk is om goed naar cliënten te kijken, maar ook naar jezelf. 'Ben je gespannen of gestrest? Dan kan dat invloed hebben op het contact met je cliënt.'
Goede zorg is een vak
'Deze serie laat duidelijk zien dat de gehandicaptenzorg zoveel moois te bieden heeft met alle menselijkheden die daarbij horen', benadrukt ambassadeur en persoonlijk begeleider Maarten van Eck. 'De serie laat steeds duidelijker zien dat het werken in de gehandicaptenzorg echt een apart vak moet worden binnen mbo en hbo. We moeten mensen kennis laten maken met dit beroep. Deze serie benadrukt het belang van blijvende aandacht voor de gehandicaptenzorg.'
Goede zorg betekent niet dat je altijd weet wat je moet doen. Het betekent dat je iemand nooit zijn waarde laat verliezen omdat jij het even niet weet.
Anja Schalkx, ambassadeur gehandicaptenzorg
Er zijn, ook als je het even niet weet
De documentaire laat ook de veelzijdigheid van het werk zien. Ambassadeur en coördinator vrijwilligerswerk Anja Schalkx herkent dat in haar eigen werk. 'Goede zorg is namelijk niet altijd mooi, dankbaar of eenvoudig. Soms is het zoeken naar antwoorden die er niet zijn, geduld opbrengen wanneer je zelf moe bent en proberen contact te maken wanneer niets lijkt te lukken. Soms ga je naar huis met vragen en vraag je je af of je genoeg hebt kunnen betekenen.'
Anja: 'Juist in die momenten besef je hoe belangrijk het is dat iemand op je kan rekenen. Dat je morgen opnieuw begint, opnieuw probeert en opnieuw de mens achter het gedrag ziet. Goede zorg betekent niet dat je altijd weet wat je moet doen. Het betekent dat je iemand nooit zijn waarde laat verliezen omdat jij het even niet weet.'