Het moment waarop Jayden eindelijk kon ontspannen

Manege zonder Drempels begon in de jaren 80 met melkboer Johan Roelofsen uit Wageningen. Hij bood ponyritjes aan voor kinderen uit de buurt. Een buurmeisje met een beperking wilde ook heel graag rijden, maar kon niet op een pony zitten. Roelofsen heeft verschillende constructies gemaakt tot hij uitkwam bij het huifbed: een frame tussen de twee pony’s waarop het meisje kon liggen, zodat zij ook kon genieten van het bewegen van de paarden. Zo ontstond het huifbedrijden. 

Weekendje naar de manege

Intussen is Manege zonder Drempels uitgegroeid tot een organisatie die niet alleen huifbedrijden biedt voor mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking, maar ook accommodaties voor gezinnen en groepen. Zestien jaar geleden ging Wil voor het eerst met haar zoons Jayden en Gio een weekendje daarnaartoe. 'Ik had in die tijd contact met mijn buurvrouw, die ook een gehandicapt kind had. Zij vertelde me over Manege zonder Drempels en het huifbedrijden. Ik ben me gaan inlezen en samen met mijn zoons erheen gegaan voor een weekend. Dat weekend veranderde ontzettend veel.'

Loopgevoel

Door de ritmische, schommelende beweging van de paarden komt de wervelkolom van de de cliënt op het huifbed in beweging. Daardoor wordt het zenuwstelsel gestimuleerd en dat heeft een positief effect op het lichaam: de spierspanning neemt af, slijm in de longen komt makkelijker los, het lymfestelsel wordt geactiveerd en de darmwerking op gang gebracht. Bovendien, zo merkte Wil bij haar zoons, heeft de beweging ook een rustgevend effect. 

'Toen ik voor de eerste keer naar de Manege zonder Drempels ging, waren de jongens nog heel spastisch. Ik kon hen nauwelijks aankleden, er zat geen ontspanning in hun lichaam. Maar na dat eerste weekend kon ik hen ineens schoenen aandoen. Dat was voor mij echt een keerpunt. Thuis merk ik echt een enorm verschil. Jayden heeft na een bezoek aan de manege soms dagenlang geen extra zuurstof nodig en is veel meer ontspannen.'

Volledige ontspanning

Na die eerste keer gingen Wil, Jayden en Gio steeds vaker naar de manege. 'Eerst gingen we één week per jaar, daarna twee weken en inmiddels gaan we al tien jaar lang vier weken per jaar. Soms ook met mijn dochters en partner. Het blijft voor mij magisch om te zien hoeveel verschil het maakt. Thuis zijn de jongens vaak stijf, maar hier ontspannen ze volledig. De rust, de omgeving en de mensen dragen daar allemaal aan bij.'

'Het blijft voor mij magisch om te zien hoeveel verschil het maakt. Thuis zijn de jongens vaak stijf, maar hier ontspannen ze volledig.' Manege zonder Drempels is een vaste waarde geworden in het leven van Jayden en Gio. 'Als we hier aankomen, merk ik meteen dat de jongens het herkennen. Zodra we een bepaalde bocht nemen, kijken ze uit het raam en beginnen ze te lachen. Ze weten precies waar ze zijn. Die herkenning en structuur doen hen goed.'

Mooi moment

De jongens weten inmiddels precies wat er gaat gebeuren. 'Als ze met de tillift op het huifbed worden gelegd, is dat echt een mooi moment. Zodra Gio ligt, vouwt hij zijn handen en wil hij in alle rust genieten. Jayden lacht vooral heel hard, je ziet de spanning gewoon uit zijn lijf verdwijnen. Zijn spieren rekken zich, zijn houding verandert en hij lijkt zelfs groter. Dat blijft elke keer bijzonder om te zien.'

En ook Wil zelf ondervindt de positieve effecten van de weken op de manege. 'Wat ik heel bijzonder vind, is dat we ontspanning terugzien in de metingen. Bij Jayden stijgt het zuurstofgehalte in zijn bloed en zijn hartslag daalt veel. Dat bevestigt wat ik al zie: de jongens komen tot rust. Ze slapen beter en genieten echt na. Dat geeft mij ook meer rust.'

Kennis en ervaringen delen

Wil vindt dan ook dat meer ouders en begeleiders hiervan zouden moeten weten. 'Niet iedereen heeft de mogelijkheid om dit zelf te ontdekken. Daarom is het zo belangrijk dat kennis en ervaringen gedeeld worden. Als iets voor de één werkt, kan het ook voor een ander verschil maken.'

Door Manege zonder Drempels kunnen Jayden en Gio af en toe de ontspanning vinden die hun lichaam en geest zo hard nodig hebben. Bovendien kunnen de gezinnen toch op vakantie ondanks de zware handicap van de jongens. 'Hier kunnen we echt samen zijn, zonder stress. Dat is onbetaalbaar. Het is echt goed dat op het Kennisplein Gehandicaptensector dit soort kennis makkelijk gedeeld en gevonden kan worden. Niet iedereen heeft een buurvrouw die je op zulke mogelijkheden wijst.'