Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer
Home Nieuws Nieuws 2017 oktober Vlog: Een stoel, een tomaat en een pannekoek

Gewoon Bijzonder

Vlog: Een stoel, een tomaat en een pannekoek // 18/10/2018

Henriëtte en Sofie staan samen aan het begin van een langdurige samenwerking met het oog op de mogelijkheden die actieonderzoek met ervaringsdeskundigen biedt. Dit keer vertelt Sofie over het levensverhaal van Henriette.

https://www.youtube.com/watch?v=pXdTJKdce6U

Bijzonder compliment

DSiN-collega Jacqueline Kool is een fantastisch wijs mens. Op 28 september nam zij afscheid van DSiN met een ‘DS bij de lunchlezing’ en een afterparty. Jacqueline nodigde Henriëtte en mij uit om op de lunchlezing ‘Wil jij ervaringsdeskundige zijn?’ te spreken. Henriëtte werd geïnterviewd door Geert Van Hove. De zaal ging plat voor Henriëtte. Haar verhaal greep ons. Eén reactie uit het publiek wil ik u niet onthouden: ze komt van collega-onderzoeker en –ervaringsdeskundige Leendert van de Merbel:

Beste Henriette,
 
Nog even een compliment voor hoe je donderdag bij de ‘lezing bij de lunch’ zo helder wist te vertellen hoe je betrokken bent bij ervaringsdeskundigheid!
Sowieso mooi hoe je bezig bent. Ik denk dat dat een goed voorbeeld kan zijn voor anderen, ook binnen andere sectoren.
 
Vriendelijke groet,
 
Leendert van de Merbel

Stoelendans met maar 1 stoel

Ik wil dan ook in deze vlog aandacht wijden aan het levensverhaal van Henriëtte, in woord en in beeld. Maar vooraleer ik dit doe wil ik een oproep doen. Ik schreef deze oproep ter ere van Jacqueline en haar – nog nazinderende – lunchlezing: 

Sta mij toe aan te vangen met de woorden van Doortje Kal, in haar artikel met Gustaaf Bos, over De waarde van ongelijkheid. Doortje citeert op haar beurt Harry Kunnemans met zijn metafoor van de stoelendans met maar één stoel: Het spreekgestoelte (Kunnemans, 1996): “Iedereen is erop uit het spreekgestoelte zo lang mogelijk bezet te houden en zijn manier van kijken, denken en spreken – zijn interpretaties – de anderen op te leggen.”

Ik begin hiermee omdat onze dans hier vooraan in wezen afstand wil nemen van deze o zo herkenbare stoelendans met maar 1 stoel.

Mijn spreken wil andere spreekwijzen niet uitsluiten. En ik wil ook mensen – die tot op vandaag – niet spreken of die nog geen toegang vinden of krijgen tot deze stoel uitnodigen dit alsnog te doen. Of, ik doe een oproep om beter te luisteren of anders te luisteren, zodat we de – somtijds anderse - stemmen van ervaringsdeskundigen, ook kunnen begrijpen.

Want het is mijn kleur en uw kleur,
Mijn interpretatie en uw interpretatie,
Die kleur geeft aan het veelkleurige begrip van ervaringsdeskundigheid.

vlog-samen-werken-samen-leren-stoel-tomaat-henrietteSta mij toe door te gaan met een volgende metafoor.
Het zal u verbazen maar het is die van de tomaat.

Kennis is het te weten dat een tomaat fruit is, en geen groente.
Deze tomaat niet in een fruitsalade toe te voegen, dat heet dan wijsheid.
Filosofie is het reflecteren over de vraag of dit dan betekent dat ketchup een smoothie is.

Ik kom terug bij ervaringsdeskundigheid.
Ervaringsdeskundigen bezitten een unieke kennis.
Als mensen deze kennis zodanig kunnen inzetten dat hun unieke kennis verwondert, inspireert, andere perspectieven blootlegt, boeiende interactie uitlokt, stemmen versterkt,  … dan komen we dicht bij wijsheid.
En als we dankzij de gedragen kennis open en vrij mogen debatteren en reflecteren, zonder schroom, zonder stigma en met respect voor de diversiteit en het volle mens-zijn.
Als de filosofie en het vrije denken mogen floreren, dan ontdekken we met z’n allen,
Dat we op wonderlijke creatieve antwoorden komen, … of nieuwe vragen, dat mag ook.

Pannenkoeken

Tot slot wil ik het hebben over pannenkoeken
Het opgooien vraagt een zekere vaardigheid, en het opvangen ook.

Als mensen zich uiten als ervaringsdeskundige
Dan doen ze dat niet 1 keer maar heel veel keren
En dit ‘outen’ houdt altijd risico in
Hoe komt dit verhaal aan bij de ander?
Luistert men goed, draagt men zorg voor mijn verhaal?
Zal ik nog voor vol gezien worden?
Met welke ogen kijkt hij/zij nu naar mij?
Hoe kijk ik naar mijzelf?
Hoeveel keer moet ik het vertellen en hoeveel energie blijft nog over? Brengt het iets en hoe weet ik dat?

vlog-samen-werken-samen-leren-gewoon-bijzonder-pannekoekAls mensen hun verhaal eruit gooien of zachtjes strooien.
Wie zorgt er dan voor dat het goed opgevangen wordt?
Hoe kunnen we elkaars verhaal met zorg vangen, laten landen, de ruimte geven dat het verdient?

Een stoel, een tomaat en een pannenkoek.
Drie mogelijke ingrediënten en een plausibel begin van gastvrijheid.
Maar gastvrijheid is meer:
Het is de ander welkom heten zonder meer.

Ervaringsdeskundigheid valt of staat niet met diploma,
Ervaringsdeskundigheid is niet uit te drukken in modules of in punten.

Wat ervaringsdeskundigen bindt, is het niet het defect.

Wat bindt zijn de verhalen van lijden, weerbarstigheid, sukkelen en aanmodderen, van succes ook, van veerkracht.
Wat bindt is het talent voor luisteren, voor de juiste vraag, voor dat net even anders kunnen kijken, voor dat niet even snel oplossen, helpen en redden maar het laten zijn.

Ervaringsdeskundigen aller landen,
Laat u niet inpakken, verpakken en uitpakken,
Laten we
Zonder drempel
Het vreemde vieren
Want... Een etiket is zo gezet

samen-werken-samen-leren-gewoon-bijzonder

Een levensverhaal is niet te vangen in 1 document

Als ik hier – met toestemming van Henriëtte – haar verhaal de wereld in gooi, of zachtjes strooi… dan hoop ik dat dit goed wordt opgevangen. Dat we met z’n allen de ruimte geven aan haar verhaal, de ruimte dat het verdient. Het levensverhaal van Henriëtte is niet te vangen in één document. Een impressie van haar levensverhaal kan je lezen in het artikel geschreven door Olivier Lingbeek , gepubliceerd op het Kennisplein. Een tweede impressie is de film ‘Mama, papa, ik ben nu groot’ , gemaakt door ’s Heeren Loo, voor Henriëtte en voor de LFB.

Ik mocht Henriëtte haar ouders ontmoeten op 12 oktober bij de LFB. Het team ‘Training en coaching’ had collega’s, partnerorganisaties, familie en vrienden uitgenodigd voor een dag waarbij ze hun werking en projecten aan elkaar voorstelden. Ik was onder de indruk van de fierheid waarmee ouders en familie luisterden naar de verschillende verhalen. Deze film werd warm onthaald door het publiek en in het bijzonder door Henriëttes’ trotse ouders.

Cabrio-trainingen

Op dit moment zijn we in volle gang met het geven van Cabrio-trainingen. 
Het geven van coaching en training ervaren Henriëtte en ik als heel zinvol en boeiend. We leren ontzettend veel van de intensieve contacten met onderzoekers en co-onderzoekers. Zoals ik hierboven al aangaf is hun kennis een waardevolle bron van kennis die al te vaak niet gehoord of gezien wordt. Onze training probeert mensen bewust te maken van de aanwezigheid van die kennis en van hun kracht om hier iets mee te doen. Sta mij toe opnieuw te eindigen met mijn oproep: laat ons ruimte maken voor deze kennis en die kracht zonder deze te vernauwen tot een titel, tot een diploma of tot een nieuw ‘etiket’.

samen-werken-samen-leren-gewoon-bijzonder

 

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]





Sofie Sergeant

mail | meer info

sofie.sergeant@disabilitystudies.nl

Lees meer

Op de hoogte blijven?

Abonneer je gratis op de tweewekelijkse nieuwsbrief van het Kennisplein Gehandicaptensector

Meer over Gewoon Bijzonder