Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer
Home Nieuws Nieuws 2017 september Vlog: Vliegende start

Vlog: Vliegende start // 11/09/2017

Sofie en Henriëtte nemen je mee in 'Samen werken, samen leren', één van de projecten van Gewoon Bijzonder. Dit keer vertelt Henriëtte.

vlog-gewoon-bijzonder-netwerk-henriette

Henriëtte

We zijn terug! En hoe… In augustus vlogen we er meteen stevig in: met een intensieve Lorentz Workshop aan de Universiteit Leiden. Thema van de workshop was ‘Inclusie, Opleiding en Arbeid’. Met een 30-tal mensen uit alle hoeken van de wereld kwamen we samen om over dit thema input te krijgen, samen na te denken en nieuwe plannen te ontwikkelen. Henriëtte presenteerde ook tijdens deze workshop. Hieronder het verslag – door Henriëtte – van onze energieke start met de Lorentz-Workshop, de les aan de HU, en het aanvangen van de CABRIO-trainingen.

Lorentz Workshop 'Included in Education and Work'

Deze workshop werd gegeven tussen 28 augustus en 1 september 2017. Ik heb twee van de vijf congresdagen bijgewoond, samen met Sofie. Ik heb deze dagen als leerzaam ervaren. Dit congres staat in het teken van passend werk en passend onderwijs voor mensen met een beperking. Het werd mij tijdens de workshop duidelijk dat er nog steeds sprake is van uitsluiting van mensen met een beperking in het hoger onderwijs, en ook uitsluiting op de arbeidsmarkt.

Op dag 1 hebben Sofie en ik hebben ons onderzoek gepresenteerd. Dit ging in de vorm van een interview. Sofie stelde vragen over de LFB en mijn werkzaamheden als ervaringsdeskundige. Ook stelde ze vragen over ons project Samen werken Samen leren. Ik vertelde over:

  • hoe wij met elkaar samenwerken
  • wat we met elkaar en het onderzoek willen bereiken
  • de Cabrio-training en wat dit allemaal inhoudt
  • vertrouwen in elkaar als belangrijke voorwaarde voor participatief onderzoek
  • de veiligheid die er moet zijn
  • het ‘verre diepe water’ in de film en wat dat voor mij betekent
  • zelfreflectie en hoe wij hier werk van maken tijdens de loop van ons onderzoek
  • hoe wij aan kwalitatief onderzoek doen en welke methodes we gebruiken
  • van mening verschillen, en dat het erbij hoort, bij participatief onderzoek
  • dat participatief onderzoek doen geen rozengeur en maneschijn is, maar wel spannend EN super interessant.

Hopen en wensen voor in de toekomst

Ik heb vooral mijn hoop en wens uitgesproken, wat betreft mijn rol als onderzoeker. Ik hoop dat mensen mij gaan zien als een co-onderzoeker en niet als ervaringsdeskundige met een visuele en licht verstandelijke beperking. Dit beperkingen zijn er wel, maar mogen niet op de voorgrond treden. Ik ben iemand met mogelijkheden en talenten.

De verrassing

Iemand uit het publiek gaf me na mijn presentatie volgende suggestie: “Jij bent een voorbeeld voor andere ervaringsdeskundigen, en je zou hun kunnen vertellen dat je, ook al heb je een beperking, gewoon co-onderzoeker kunt zijn.” Dit neem ik voor altijd met me mee!

Presentaties en thema’s

In de workshop luisterde ik naar presentaties over verschillende thema’s zoals:

  • talenten en de mogelijkheid krijgen die verder te ontwikkelen
  • onderwijs, en dat het voor mensen met een beperking ook mogelijk moet zijn om te kunnen leren, op wat voor manier dan ook
  • levenslang leren
  • stigmatisering
  • inclusie en werk

De beeldvorming is nog steeds zo dat men denkt dat mensen met een beperking niet leerbaar zijn. Dit is grote onzin. De weg is misschien wat langer of het gaat in wat kleinere stapjes. De samenleving heeft nog steeds de neiging om alles wat afwijkt van het gemiddelde te labelen. Dit zou voorkomen moeten worden. Stigmatisering zorgt voor een belemmering in de ontwikkeling van iemand. Je sluit iemand uit, terwijl het VN-verdrag van mensen met een beperking zegt dat er geen discriminatie mag plaats vinden.

De schommel

Wat mij ook bij is gebleven is het verhaal over een kind op de schommel. Het kind werd door de moeder heel voorzichtig op de schommel neergezet en heel zachtjes geduwd. Een vriendin vroeg de moeder of ze even mocht,  en ze duwde het kind – langzaam opbouwend – telkens iets harder. Het kind was dit niet gewend en joelde het uit van plezier.
Met dit verhaal wou men een boodschap brengen: Sommige mensen krijgen geen kansen en ruimte om dingen uit te proberen, omdat mensen er al meteen vanuit gaan dat het niet goed gaat. Deze angst komt voort uit angst, vooroordelen, of het niet weten of geen kennis hebben van zaken. Dit zorgt ook voor een belemmering in de ontwikkeling van iemand. Soms heb je es iemand nodig die net een beetje meer durft, pusht of uitdaagt…

Mijn levensloop

samen-werken-samen-leren-gewoon-bijzonder-vlogDag 4 van de Lorentz Workshop was voor mij heel bijzonder. Ik heb in de ochtend over mijn levensloop rondom werk en onderwijs verteld. Ik ging naar speciaal onderwijs. Dit was niet mijn keuze maar op een bepaalde manier is deze school ook goed voor mij geweest, omdat ik op m’n eigen tempo kon werken. Ik had er wel geluk. Mijn gymleraar meneer Weurts heeft me uitgedaagd en sterker gemaakt. Hij haalde eruit wat erin zat. Hij had een methode die ervoor zorgde dat mensen hun angsten overwinnen. Dit is een goede leerschool voor mij geweest. Aan de andere kant blijf ik het jammer vinden dat ik nooit op een reguliere school onderwijs heb mogen volgen. Ik had geen vriendinnen in de buurt, en heb nooit geleerd om met kinderen zonder een beperking om te gaan, en omgekeerd.

LHNO opleiding

Ik heb op die school wel een LHNO opleiding mogen volgen. Dit betekent Lager huishoudelijk Nijverheid onderwijs. Ik heb tijdens die opleiding stage gelopen in het verpleeghuis Naarderheem, want ik wilde de verzorging in. Helaas was een vervolgopleiding voor mij niet mogelijk. Het werd me aan alle kanten afgeraden, vanwege mijn visuele beperking. Kortom er werd voor mij beslist. Ik heb wel een jaar werkervaring op mogen doen op de dagbehandeling, in het verpleeghuis waar ik stage liep. Ik werkte daar met behoud van uitkering. Na dat jaar hoopte ik dat ik daar een betaalde zou kunnen krijgen. Helaas was dat niet mogelijk. Ik kon wel blijven, maar kon dus niet de uitkering uitkomen, terwijl ik daar vier dagen in de week werkte. Ik ben toen weggegaan bij dat verpleeghuis, omdat ik het gevoel kreeg dat er misbruik van mij gemaakt werd. Een periode later kwam ik eerst in de sociale werkvoorziening terecht in Amsterdam. Daar mocht ik achter de lopende band inpak werk gaan doen, wat zeer geestdodend was. Hier kon ik ook geen aanstelling krijgen, omdat gemeente Weesp niet mee wilde betalen. Daarna kwam ik in een WSW bedrijf in Hilversum terecht. Daar moest ik ook werk doen wat helemaal niet bij mij paste. Ik moest in een kringloopwinkel werken. Doordat ik niet goed kan zien, was dit werk voor mij totaal ongeschikt. Ik wist dat veel meer in me had. Ik bleef er bij wijze van spreken stil staan.

Ziektewet

samen-werken-samen-leren-vlogs-vlog-netwerkIk werd niet serieus genomen, en kwam vervolgens in de ziektewet terecht. Ik kreeg een Jobcoach van Visio toegewezen die met mij samen een gesprek ging voeren met de bedrijfsarts en de detacheringconsulent. Ik wilde heel graag iets doen rondom secretaresse werk. Er was een vacature binnen de LFB als directiesecretaresse. Zo ben ik dus binnen de LFB terecht gekomen, en de Jobcoach van Visio heeft mij vooral ondersteund rondom de werkplek aanpassingen.

Ervaringsdeskundige

Ik werk nu sinds een paar jaar als ervaringsdeskundige binnen de afdeling Scholing en Training.  Sinds een jaar werk ik als co-onderzoeker voor het project samen werken samen leren. Het grote verschil is dat ik binnen de WSW werd aangesproken op mijn beperking en wat ik allemaal niet kan en binnen de LFB en het onderzoek wordt aangesproken op mijn kwaliteiten en wat ik allemaal wel kan.

Studies

Ik heb het gevoel dat ik een grote inhaalslag aan het maken ben. Ik doe ook aan thuisstudies om mijn kennis te verbreden. Daar heb ik enorm veel behoefte aan. Zo zie je maar dat je door veel lef en doorzettingsvermogen een heel eind kunt komen, ondanks alle tegenslagen die je op je pad tegenkomt.

Zet de juiste mens op de juiste plaats!

Student Hogeschool Utrecht

Jeroen Knevel van de HU nodigde Sofie en mij uit om op 5 september ‘17 een les te komen geven. Sofie vertelde er over het tekenlabo (methodiek om met mensen via tekeningen in dialoog te gaan) en ik over participatief onderzoek. In het onderstaande filmpje kan je een stukje meevolgen van mijn betoog.

https://www.youtube.com/watch?v=QKEIQo5zkrE

Cabrio

We gingen op 5 september ’17 ook langs bij de onderzoekers en co-onderzoekers van het Project Kennisnetwerk NAH. We luisterden goed naar hun vragen over wat ze willen leren tijdens de geplande CABRIO-training. Hier zie je enkele foto’s, genomen door één van de co-onderzoekers tijdens de presentatie van wat we samen gaan verkennen tijdens de CABRIO-training. Wat een fijne groep. We kijken nu al uit naar onze samenwerking!

Vanaf nu gaat de CABRIO-training van start in de zes projecten van Gewoon Bijzonder. Spannend!

netwerk-gewoon-bijzonder-vliegende-start-vlog

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]





Sofie Sergeant

mail | meer info

sofie.sergeant@disabilitystudies.nl

Lees meer

Op de hoogte blijven?

Abonneer je gratis op de tweewekelijkse nieuwsbrief van het Kennisplein Gehandicaptensector

Meer over Onderzoek