Toon zoekbalkToon menu

Samenwerken met familie

Samenwerken met familie: lotgenotencontact ondersteunt hen

Hoe maak je iemand duidelijk hoe het is om te zorgen voor een naaste met een beperking? Daar hebben lotgenoten niet veel woorden voor nodig. De steun van iemand die hetzelfde ervaart is een mooie aanvulling. Daarom is het slim om eens te kijken of jouw organisatie al lotgenotencontact mogelijk maakt.

Ouders voor Ouders

 

Veertien inzichten en tips over samenwerken met familie

Dit inzicht komt uit een serie verhalen van  familieleden. Wil je alle tips op een rij? Bekijk dan de pagina ‘Veertien inzichten en tips uit de verhalen van familieleden’.
Lees verder
Binnen de gehandicaptensector wordt er al het een en ander georganiseerd om naasten met elkaar in contact te brengen. Zo is Marthy Wachtberger initiatiefneemster van Ouders voor Ouders. Ouders kunnen hierin bij elkaar terecht voor ondersteuning. Zelf is ze moeder van Casper, die autisme heeft en een matig verstandelijke beperking. Marthy: ‘Toen Casper net op de Merwebolder woonde, ging er iets erg mis, en de ouder- en verwantenvereniging hielp ons heel goed. Daarom ben ik zelf actief geworden. Ik werd lid van het bestuur, en kwam met het idee voor Ouders voor ouders. Ik had het in het begin erg gemist dat ik met een andere moeder kon praten. Gewoon, voor antwoorden op vragen waar je mee zit.’

Een poule van twaalf ouders, broers en zussen

Marthy: ‘Ik heb mijn idee bij de zorgorganisatie van Casper (ASVZ) geopperd, en de raad van bestuur vond het een heel goed plan. Het duurde nog een aantal jaar, maar toen heeft de directie mijn idee aan de overheid gestuurd met de vraag het te steunen. Dat is gelukt. We hebben een coach nu, er zijn folders gemaakt en er is een poule van twaalf ouders, broers en zussen uit alle verschillende sectoren, zodat vragen altijd door iemand met passende ervaring worden beantwoord.’ Lees het verhaal van Marthy.

‘Dat beviel heel goed’

Ook Marjet had behoefte aan contact met lotgenoten. Ze is de zus van Wouter die het syndroom van Down heeft. Marjet: ‘Een paar jaar geleden begon Evenmens met lotgenotencontact. Daar praatte ik een keer of vijf met andere meiden, en dat beviel zo goed dat we het een tijd elke maand hebben gedaan.’

‘Je kon er altijd je verhaal kwijt’

Marjet: ‘Dat heeft mij erg geholpen. Er was ontspanning, maar er waren ook serieuze gesprekken. Je kon er altijd je verhaal kwijt. En ik sprak er meiden die echt in veel zwaardere situaties zaten dan ik, met mijn goed functionerende ouders. Dan dacht ik: ok, ik kan het wel eens zwaar hebben, maar het kan nog veel erger. En: als zij zo positief in het leven kunnen staan, dan moet ik het ook kunnen.’ Lees Marjets verhaal

Dit kun jij doen

  • Kijk dan eens of je kunt regelen dat naasten van jouw organisatie elkaar ondersteunen. Dat hoeft namelijk helemaal niet zo moeilijk te zijn. Inspiratie nodig? Lees dan hoe jij zoiets kunt opzetten in het artikel ‘Ouders die elkaar steunen: belangrijker dan ooit’.
  • Wijs ouders eens op het boek ‘In mijn hart...uit mijn handen’. In deze bundel staan 18 verhalen. Ouders vertellen over de zoektocht naar goede zorg voor hun zorgintensieve kind. 
  • Wijs naasten op de film ‘Dit is ons leven’. Deze gaat over een gezin met een ernstig meervoudig beperkt kind.

 

Reageer op deze pagina

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]





Cookies op de website van Kennisplein Gehandicaptensector

Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer