Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer

Epilepsie

Voor op de werkvloer

Praktijkverhalen

Roland blogt

Cijfers en feiten

Onderzoek

Nieuws

Epilepsie

Blog: De rotonde

Blogger RolandRoland Lahaye is 38 jaar en woont vanwege zijn epilepsie begeleid bij Kempenhaeghe, het expertisecentrum voor epileptologie, slaapgeneeskunde en neurocognitie. Roland schrijft voor het Kennisplein een aantal blogs waarin hij vertelt over zijn ervaringen en belevingen. In deze blog gaat Roland in op hoe het is om voor vervoer afhankelijk te zijn van taxi's.

Eén van mijn favoriete televisieprogramma’s is Spoorloos. Voor wie het niet kent: het gaat over mensen die op zoek zijn naar een familielid die ze jaren geleden voor het laatst hebben gezien of daadwerkelijk nog nooit ontmoet hebben. Voor hen wordt dan gezocht naar die familieleden. En elke keer als ik er naar kijk denk ik: ‘die zal dan wel de taxi hebben genomen….’.

Als u een taxi neemt...

Want als u tegenwoordig de taxi neemt…..neem eerst hartstochtelijk afscheid van iedereen die u dierbaar zijn en onthul uw laatste wensen. Neem voor enkele weken schoon ondergoed, een tandenborstel en voeding met u mee en steek een kompas in uw zak. Kijk daarna nog lang rond in het huis waarin u zoveel jaren gelukkig bent geweest en blijf bij het instappen nog lang naar allen die achtergebleven zijn zwaaien, want eenmaal om de hoek loopt u het risico voor altijd in het niets te verdwijnen!

Het systeem werkt niet altijd

Als bewoner van Kempenhaeghe (en dus afhankelijk van de taxi) is het al geen geruststelling als bij het instappen gemeld wordt dat het belletje vooraf niet gelukt is omdat ‘het systeem niet altijd werkt’. En ook de constatering dat het navigatiesysteem soms een eigen leven leidt doet niet veel goeds met je gemoedsrust, kan ik u vertellen! Maar persoonlijk breekt me het zweet al uit als bij het reserveren van de rit alle gegevens die toch inmiddels bekend zouden moeten zijn twee of drie keer herhaald moeten worden en bestemmingen zoals een ziekenhuis (waar je al meerdere keren naartoe bent gebracht) niet gevonden kunnen worden.

Best gezellig

Om het hele ‘taxigebeuren’ nou niet helemaal af te fikken: de ritten zijn over het algemeen best gezellig, moet ik zeggen! Er wordt over en weer gesproken en als ik op een vrije dag voor mijn boodschappen naar de supermarkt ga, is er vaak toch wel een taxi die voorbij rijdt en dan wordt er vriendelijk gezwaaid…..ze kennen me inmiddels.

Lange dagen

En de uren die taxichauffeurs vandaag de dag maken zijn niet mis. Ontiegelijk vroeg opstaan of diep in de nacht pas thuiskomen zijn in die kring de gewoonste zaak van de wereld. Want ook de taxi moet na het verlopen van de uren nog even schoon gemaakt worden.

Afhankelijk van de chauffeur

Neemt allemaal niet weg dat het reizen per taxi tegenwoordig een hele onderneming kan zijn waarbij je je altijd wel een keer afvraagt hoe het zou zijn als je een eigen rijbewijs zou hebben. En daarbij dus niet afhankelijk bent van de chauffeur en eventuele andere passagiers op een dag dat je ergens op tijd moet verschijnen.

Historische vraag

Het hoogtepunt (of dieptepunt, het is maar hoe je het bekijkt) maakte ik onlangs zelf nog mee. Bijna op de plaats van bestemming aangekomen stelde de chauffeur aan mij de historische vraag of de naderende rotonde ook daadwerkelijk rond was…….! Maakt u zich geen zorgen, dames en heren, het is nog goed gekomen met me en alles zit er nog aan….!

Tot zover weer,

Groeten Roland Lahaye

Lees ook

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]





Op de hoogte blijven?

Abonneer je gratis op de tweewekelijkse nieuwsbrief van het Kennisplein Gehandicaptensector

Op de hoogte blijven?

Abonneer je gratis op de tweewekelijkse nieuwsbrief van het Kennisplein Gehandicaptensector