Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer
Home Thema's Epilepsie Praktijkverhalen Casus: Jeroen wil met de trein reizen, maar heeft epilepsie

Epilepsie

Voor op de werkvloer

Praktijkverhalen

Roland blogt

Cijfers en feiten

Onderzoek

Epilepsie

Casus: Jeroen wil met de trein reizen, maar heeft epilepsie

epilepsie-casus-verhaal-gehandicapten-trein-ns-reizenJeroen is een 18 jarige, vriendelijke jongeman. Hij is sociaal in de omgang en heeft gevoel voor humor en een positief zelfbeeld. Daarnaast heeft Jeroen ernstige epilepsie, die hem belemmert in zijn dagelijks functioneren.

De epilepsie is resistent voor medicatie en ook de nervus vagus stimulator heeft niet het gewenste effect. De epilepsie uit zich in meerdere kleine aanvallen (absences) per dag, waarbij hij even afwezig is. Gemiddeld heeft hij ook 4 grote (tonisch- clonische) aanvallen in de week waarbij hij valt en regelmatig letsel oploopt. Hierbij is Jeroen ongeveer 5 minuten niet aanspreekbaar en heeft daarna tijd nodig om zich te oriënteren. Om zijn hoofd zoveel mogelijk te beschermen heeft hij een helm. Jeroen moet regelmatig gewezen worden op het dragen hiervan.

Zelfstandig op pad

Op het moment dat Jeroen op een volwassengroep komt wonen heeft hij de wens om zelfstandig met het openbaar vervoer naar zijn ouders te reizen. Zijn ouders zijn gescheiden en hij gaat het ene weekend naar zijn moeder en het andere naar zijn vader. De eerste maanden levert dit geen problemen op, maar op het moment dat de epilepsie opspeelt tijdens een reis, ligt er een dilemma op het gebied van het zelfstandig reizen.

Casus

Tijdens het reizen is Jeroen ongeveer 1,5 uur onderweg en moet 1x overstappen op een station. Als hij naar zijn vader gaat, kan deze hem komen ophalen op het station in zijn woonplaats. Om naar moeder te gaan moet hij nog een stukje (10 min.) met de bus. Jeroen zelf zegt zich bewust te zijn van het risico dat hij loopt, maar dit ziet hij niet als reden om niet meer zelfstandig te reizen. Hij ziet het als een vrijheid en wil dit niet opgeven. Begeleiders spreken hun zorgen uit over het krijgen van aanvallen op het station met o.a. het gevaar van een rijdende trein. Zodra Jeroen vertrokken is, kan begeleiding hem niet meer ondersteunen als er iets aan de hand is. Zij hebben niet de middelen om naar hem toe te komen als hij verder dan een half uur rijden van de woonvorm is. De ouders van Jeroen zijn gescheiden en hebben beiden een andere mening over het zelfstandig reizen. Vader zou graag zien dat Jeroen alleen maar met de taxi naar familie komt. Dit zou betekenen dat Jeroen minder vaak een weekend naar familie kan en dat  het hem meer geld kost. Moeder maakt zich ook zorgen maar wil niets inbrengen tegen de mening van Jeroen.

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]