Toon zoekbalkToon menu

Eigen regie

De wc ging op slot - ik testte incontinentiemateriaal

Myra besluit zelf te ervaren hoe het is om te plassen en te poepen in incontinentiemateriaal. Ze doet haar wc op slot. ‘Nu is er geen weg meer terug, Myra’, zegt ze tegen zichzelf. Vrijwel niemand weet wat ze van plan is.

Door Myra Groothuis

Ik ben iemand die alles uitprobeert. Zo hang, sta, of zit ik in alle liften. Proef ik laxeermiddelen en ga ik los met nutridrink. Ook heb ik wel eens een half uur wiegend naar voor en achter op een stoel gezeten net als we vaak zien bij mijn bewoners. Om te kijken hoe dat voelt en wat voor effect dat heeft op een mens.

Bewoners beter verzorgen

Ik heb veel ervaring opgedaan in andere stichtingen en ben sinds ruim 4 jaar werkzaam bij stichting de Parabool, locatie ‘De Braak’ in Raalte. De cliënten waar ik de afgelopen 14 jaar mee heb gewerkt zijn passief, vaak rolstoelafhankelijk, zorgafhankelijk en hebben niet het ontwikkelingsniveau om te spreken of hun gevoelens te uiten. De motivatie om te experimenteren komt voort uit de wens om onze bewoners beter te begrijpen en dus beter te begeleiden en verzorgen. Ze kunnen immers niets zelf aangeven. En dat is soms hard, moeilijk en zwaar om te ervaren.

Mijn eerste inco

Eén van de dingen waar ik nog nooit wat mee had gedaan was incontinentiemateriaal. Ik heb geen idee hoe het nou voelt om te poepen of te plassen in zo’n wit ding. Hoe kom je daarachter? Ja, inderdaad… daar is maar één antwoord op: zelf ervaren. ‘Nu is er geen weg meer terug, Myra’, zeg ik tegen mezelf. Vrijwel niemand weet wat ik van plan ben. Dertig uur lang experimenteren, spreek ik met mezelf af. De wc gaat dertig uur lang ‘op slot’.

Mijn eerste inco (Tena flex inco) gaat om. Ik voel meteen dat mijn houding anders is. Mijn benen kan ik natuurlijk niet meer strak naast elkaar houden. Je hebt, hoe dan ook, een soort opgevouwen stuk inco tussen je benen. Niet prettig! Maar anders kan ook niet: de inco is zo breed omdat er ook ruimte moet zijn om alles te bedekken wanneer je gaat liggen met je benen uit elkaar.

Drang om te plassen

Al gauw moet ik plassen. Oké, daar gaat-ie. Wat voelt dit vreselijk onnatuurlijk. Zonder wc onder je gewoon alles laten gaan. Hoe het voelt? Warme gloed, vreemd, en nat: gewoon even wat steekwoorden. De urine blijft liggen en trekt langzaam, bubbelend in de inco. Ja, dat bubbelen voel je ook. Ik heb mezelf niet na elke plas verschoond, dat doen we bij onze cliënten ook niet. Je voelt de inco bij de eerste plas al zwaarder worden en daardoor is het gevoel ook anders. Hoe meer je plast, hoe harder en zwaarder de inco lijkt te worden. Het zit daardoor nóg ongemakkelijker. Op de bank neerploffen met een inco om; ik dacht dat ik op mijn afstandsbediening ging zitten. Het voelt hard aan. Onder het eerste laagje zit bij een inco een soort stof, zodra deze wordt verzadigd met urine voelt het aan als gelkorrels. Deze zetten op. Vandaar dus dat de inco bij verzadiging harder en voller aanvoelt.

Wat me opvalt na een grote plas: door de temperatuur van je urine blijft het wel zeker dertig minuten flink broeien in je inco. De warmte kan natuurlijk ook nergens heen als je een dikke inco draagt en de inco dicht op je warme huid zit. Draag ook nog een onderbroek en broek en de warmte kan bijna geen kant op. Smetplekken van bewoners zijn nu nóg beter te verklaren, want dat is niet raar met een privé warmte-vochtbron tussen je benen.

Vreemd en glibberig

Ik voelde ook de normale drang om dat ‘ene andere in mijn inco te laten gaan’. Het woord poepen klinkt ook zo grof hè... Laten we het ‘draaien’ noemen. Waarom komt draaien in me op? Als mijn bewoners hebben gepoept roep ik wel eens: ‘Jij hebt een mooie drol gedraaid!’

Daar stond ik tegen de wasbak aan te draaien. Ik voelde het zowel naar voor als achter glibberen. Gewoon weer even wat steekwoorden: vies, onhygiënisch, vreemd, glibberig. Sowieso vreemd en lastig om staand te draaien als je het je leven lang zittend hebt gedaan. Je merkt dat je lichaam harder moet werken en moet wennen, omdat je een andere houding hebt. Ook nu verschoon ik mezelf niet meteen. Ik weet namelijk dat dit bij onze bewoners ook niet direct gebeurt na het draaien. Na een half uur is het wel goed. De inco gaat af en de douche gaat aan. Wat heerlijk om me weer fris te voelen.

De volgende keer dat ik aandrang voel om te draaien ga ik ervoor, half liggend op de bank. Waarom? Mijn cliënten kunnen ook lang niet allemaal staan tijdens het draaien. Oke, daar gaan we… dit is niet te doen!! Wat lastig. Of je nu zit of ligt, er bestaat geen gunstige houding om te draaien, je blokkeert natuurlijk altijd de ‘doorgang’. Het kost veel meer energie. Wat erg dit. Het kost me enorm veel moeite voordat het lukt en ik krijg het er warm van. De rooie koppies bij sommige bewoners kan ik nu goed verklaren. Net als de gekke ademhalingen, rare houdingen of bewegingen tijdens het draaien.

Wow... en dat raakt me eigenlijk best wel, het is echt vervelend en vermoeiend, daarnaast ook pijnlijk op verschillende plekken door het vele drukken. Hoe mooi zou het zijn als we de bewoners (bij wie het mogelijk is), vaker zouden helpen met staan of lopen als iemand laat zien moeite te hebben met het draaien. Oh ja, waar we ook niet altijd bij stilstaan: als je zit of ligt dan zit je bovenop je gat! Dat is toch sowieso bijna niet te doen?

Hoe zit een inco het fijnst?

Zelf deed ik bij bewoners de inco altijd om met de ‘sluiting’ aan de achterkant. Nou, dat zit dus echt niet fijn! Met de sluiting voor zit het stukken fijner, alles sluit beter aan. Vanaf nu doe ik altijd de sluiting voor. Verder is het heel vervelend als er een stukje klittenband van de sluiting net op je huid zit. Ook als het een klein randje is! Dus zorg ervoor dat dit geen contact maakt met de huid, maar alleen met de band van de inco. Het is fijn als de band van de flex-inco stevig om je middel zit en de inco zelf stevig in de liezen (niet te strak). Probeer een kommetje in de inco te maken, zodat het ‘gedeelte dat ingevouwen tussen je benen zit’ toch zo veel mogelijk wordt beperkt of naar buiten valt.

Experimenteren met incontinentiemateriaal

Ik heb heel veel geleerd van dit experiment, over mezelf en het besef van mijn lichaam, maar ook over mijn bewoners, waar het uiteindelijk om draait. Het was ongemakkelijk, soms voor mijn gevoel vies. Het is misschien ook ‘bijzonder’ om te lezen hoe open ik hierover schrijf, maar het doel van dit experiment was dat wij als begeleiders hier wat mee kunnen voor onze bewoners. Om het hen zo aangenaam mogelijk te maken. Jullie hebben niets aan een verhaal voor bewoners zonder dat mijn gevoel erbij is vermeld.

Ervaar zelf hoe het voelt

Als we hier allemaal wat uit kunnen halen, al is het 1 puntje voor jou, dat is dit het waard geweest voor mij. Voor mij is het in ieder geval geslaagd. Het was wel heftig om erbij stil te staan hoe dit voelt voor onze bewoners. Het is zo vanzelfsprekend de inco’s om te doen. We denken er vaak te weinig bij na: hoe is dit, hoe voelt dit, hoe smaakt dit.  Als jij wilt dat bewoners de beste zorg krijgen, moet je het zelf ook ervaren.

En we voelen het allemaal: onze bewoners verdienen de beste zorg. Binnen veel stichtingen wil je veel maar kan het niet vanwege geldkwesties. Heel teleurstellend en dus begrijpelijk dat je dan het gevoel hebt dat je de bewoner tekort doet. Maar uitproberen, ervaren, je verplaatsen in iemand kost geen geld. Kost geen tijd. En is voor zowel de bewoner als jezelf heel erg waardevol! Het is zo mooi om je te verplaatsen in bewoners en daar wat uit te kunnen halen, ervan te leren om de zorg van onze bewoners te waarborgen en te verbeteren! Helemaal als ze niet voor zichzelf kunnen spreken. We willen in de zorg toch allemaal het beste voor onze mooie en kwetsbare bewoners?

Reageer op deze pagina

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]



Reacties

Jjm 2/7/2020

Beste? Kennisplein is niet bereikbaar via 030 2739300. Er werd na 10 x proberen 1x opgenomen en doorverbonden naar iemand bij de VGN die er niets mee kan.
Op het info adres van kennisplein wordt niet teruggemaild.
Om voor verdere berichten af melden via de link in dit bericht is ook niet mogelijk want dan krijg je een melding pagina niet gevonden. Wat / wie / waar is kennisplein?


Frans 2/7/2020

Beste Klaas Dat de flex voor beginnende continentie is daar ben ik het niet mee eens Ik gebruik hem voor flinke en mits!! goed aangedaan werkt hij perfect en het grote voordeel is dat je bij verschonen zo klaar bent zonder je bijna helemaal moet uitkleden Maar het kan natuurlijk ook persoons afhankelijk zijn.


klaas 28/6/2020

Ik denk dat tena flex ook een luier is voor als je op het randje van incontinent zijn zit. Dat je voelt dat je plassen moet en naar een wc loopt maar het soms niet red als je zelfbewust bent en intelligent. Tena flex is wel 1 van de weinige systemen die echt onbeperkt hersluitbaar is door al het klittenband.


Claire 20/6/2020

Hoi Myra,

mag ik in een werkstuk voor school verwijzen naar dit artikel?

Ik heb nl. iets soortgelijks meegemaakt en daar mijn werkstuk over gemaakt, maar dan vooral vanuit het idee van jonge kinderen die nog niet zindelijk zijn.

Ik ben een meisje van net 16 en doe regelmatig aan babysitten (tenminste: voor corona). Nu heb ik een dikke maand geleden mijn been gebroken (flink kapot) en dat heeft er voor gezorgd dat ik weer luiers aan moest. Ik ben niet incontinent maar moet heel vaak een klein beetje plassen, en ik voel het altijd erg laat. Als ik moet plassen wil dat zeggen: nu en niet binnen 10 minuten. Dat is geen probleem zolang je mobiel bent maar dat ben ik nu even niet.
Om naar de WC te gaan was ik totaal afhankelijk van mama, maar die kon niet altijd even tijd maken (NU graag), dus al snel had ik een ongelukje en dan nog een, en toen kwamen de luiers. 's Nachts moest dat al want ik kon niet zelf mijn bed uit of in met mijn kapotte been, en op deze manier vrij gauw ook overdag.

Ik heb dus net als jij kunnen ervaren wat het is om met luiers rond te lopen, daarin te moeten plassen, en zelfs poepen (bah!), en dan in mijn geval afhankelijk te zijn van iemand die je dan komt verschonen (mama, uiteraard). Kan ik niet zelf met die domme gips...
Daarbij heb ik ook meer dan eens gedacht aan de kinderen bij wie ik wel eens oppas en die ook met een vieze luier blijven rondlopen omdat ze het a. zelf niet erg vinden, b. niet willen zeggen, c. we het niet gemerkt hebben, d. we niet telkens een nieuwe luier mogen omdoen van de ouders want kost teveel geld, e. we het zelf niet nodig vinden.

Erg confronterend om zelf in die situatie te moeten zitten. Plassen in een luier tot daar aan toe, daar is het voor gemaakt, en het kan wel wat hebben... maar poepen is zo vies.

Ik vond dus wel wat raakstukken in jouw artikel en wil er graag naar verwijzen in mijn werkstukje als je dat goed vindt.

Groetjes, Claire


Frans 18/6/2020

Hallo Myra Nav jou ervaring heeft mijn zus die ook al jaren in de zorg zit pas bij mij aangeklopt . (Daar ik door een ongeval inco ben geworden en dus incomateriaal moet dragen ) met de vraag of ze van mij wat mocht gebruiken omdat ze na het lezen van jou ervaring en mijn bevindingen nieuwsgierig was geworden. Nou ze heeft het een weekend ( met controle van haar man) volgehouden en doet het Nooit!! meer Ze heeft zich nooit zo vreemd gevoelt In haar woorden Vies, hulpeloos , ongemakkelijk in alle bewegingen enz Het positieve was wel dat ze nu een ongelofelijk begrip op kan brengen wat voor ongemakken het dragen ervan meebrengt Dit dus ook voor mij En dat ze een andere inkijk nu op de patiënten over kan brengen als ervaringsdeskundige Dus namens haar en mij bedankt voor je verslag


Mark 9/6/2020

Hallo Myra,

Wat tof dat je dit hebt gedaan en dit ook deelt, iets wat ik al vaak gezegt heb tegen begeleiders van mij, maar helaas nooit iets mee gedaan (geld overigens ook voor andere kwestie's)... Ik zelf ben incontinent en heb Autisme en een angststoornis, ben nu 35 en woon meer als de helft van me leven al binnen instellingen, dus ik vind dit echt heel fijn om te lezen (deze betrokkenheid)... Maar heeft u alleen deze Tena Flex luier geprobeerd of ook andere merken/systemen? Ik vind persoonlijk namelijk dat de alle Flex systemen van Tena en soortgelijke van andere merken echt waardeloos zijn, en draag mede daarom alleen slip's en van een ander merk. Als ik het goed heb begrepen dus alleen de Flex, en zou daarom eigenlijk nog mee willen geven aan u om ook eens andere merken en systemen te proberen, om zo nog meer en beter inzicht te krijgen in het hoe en wat, zeker omdat u ook aangeeft met mensen te werken die niet echt kunnen praten...
Maar nogmaals tof dat u dit soort dingen doet en dat ook zo mooi deelt.

Vriendelijke groet Mark


pantyboy 24/5/2020

bij mij thuis werd het weggepraat idd , dat ik eerder naar de wc moest gaan , maar het kwam en komt er gewoon op neer dat ik incontinent ben , maar ik vind het geen probleem want ik vind het heerlijk om luiers te dragen


Klaas kramer 21/3/2020

Ja pantyboy, ik heb ook altijd al moeite gehad om mn plas op te houden. In mn jeugd was dat erger dan nu. In ieder geval tot mijn18e was het erg maar niemand vertelde me dat je er luiers voor kan dragen. Ik lekte gigantisch vaak maar ik had niet het idee dat een inco bestond want dat vertelde niemand me en ik had geen voorbeeld. Pas rond mijn 18e ondekte ik ze op een bijzondere manier. Mijn broertje kwam met 1 van zijn vriend bij ons en ik hoorde een gesprek tussen hun beide over luiers. De jongen van 13 was incontinent en ik was daar meteen jaloers op want die jongen van 13 was ik ook alleen was ik 18 en mijn ouders hebben nooit erkent dat ik incontinent was, ik zou niet op tijd naar de wc gaan gewoon. Rond mijn 19e voor het eerst luiers gekocht van eigen geld stiekem. Maar al snel betrapt en ben toen bijna op straat gezet. Mijn ouders zijn heel ruw op dat gebied. De kans om uit te leggen dat ik het nodig heb, heb ik nooit gehad.


pantyboy 21/3/2020

ik vind het inmiddels heerlijk om een luier te dragen en ik heb er ook totaal geen moeite meer mee dat ik incontinent ben geworden


pantyboy 8/3/2020

het is misschien raar om er hier over te schrijven , , maar ik heb er nooit moeite mee gehad om weer luiers te gaan dragen . altijd al kon ik heel slecht mijn plas ophouden en moest ik heel vaak plassen . ik had altijd natte plekjes in mijn broek, en dat ging steeds meer stinken . een jaar of 10 geleden ging ik merken dat ik steeds moeilijker mijn plas op kon houden en dat ik steeds vaker net de wc niet kon halen. ook gebeurde het dat als ik een lange autorit had , dat ik onderweg wel 3 keer moest stoppen om te plassen .zelfs een keer dat ik mijn auto uit stap en meteen voelde dat ik het in mijn broek deed . ik richhte mijn leven en schema zo in , dat als ik ergen kwam dat ik meteen naar een wc kon lopen . ergens spontaan heen gaan zonder dat ik wist dat waar ik heen ging dat daar meteen een wc in de buurt was , was er niet meer bij . ik was gewoon de hele dag bezig met alleen maar zorgen dat als ik ergens heen moest , dat er een wc in de buurt was . maar toen was het klaar , ik was het zat .de volgende dag ben ik naar de huisarts gegaan, en die heeft eerst een brief gemaakt voor de uroloog , maar al snel bleek dat er aan mijn situatie niet erg veel te doen was , toen heb ik ee recept gehaald om bij de apotheek luiers te kunnnen halen . een inco luier om was in het begin even onwennig , ik moest even uitvinden hoe ik die precies om moest doen, en hoelang het duurde voordat ik een nieuwe om moest doen . inmiddels is het zo dat ik het totaal geen probleem meer vind om een luier te dragen , en ik moet luiers dragen nu, want doordat ik luiers ben gaan dragen en daardoor ook steeds minder het gevoel kreeg dat ik moest gaan plassen , en er ook geen rekening meer mee hield , ben ik nu gewoon incontinent geworden . ik voel mijn plas nu helemaal niet meer . ik kan nu dus weer alles gewoon doen zonder er rekening mee te moeten houden dat ik eerst een wc moest zoeken bij aankomst. het is misschien een beetje raar hier om te zeggen , maar ik heb er geen problemen mee dat ik inco ben geworden en luiers moest gaan dragen . het komt er eigenlijk op neer dat ik mijn leven weer terug heb, en dat alles weer kan , zonder rekening te houden met moeten plasen


Klaas kramer 28/1/2020

Draaien heb ik zelf nooit uitgeprobeerd. De allereerste keer dat ik zelf een inco uitprobeerde dacht ik zelf wel dat alles wat in de inco zit, is gemaakt om je plas op te vangen, de grote behoefte doet het niks mee dus daarom deed ik het niet. Als je
Er je er per ongeluk in plast voelt het als een 2e kans. Plassen absorbeert het goed goed, de grote behoefte is meteen game over voor de inco en heeft meteen aandacht nodig. Psychisch voelde het voor mij ook raar de eerste keer, ik ben hoogbegaafd maar heb toch een zwakke plek, ik heb die inco nodig want ik lek zonder het te kunnen stoppen. Zelf had bijvoorbeeld nog in de middelbare school last van ongelukjes. Ik moest 8x per dag hard rennen naar de wc. 4x van de 8 keer redde ik de wc wel maar soms lekte ik onderweg naar de wc met enome kramp van ophouden. Niemand had me toen verteld dat incos bestaan. Nu kan ik me wel inleveren dat een tena flex inco dan ideaal is. Een tena flex inco is ook iets dat je kan dragen als je gewoon naar de wc wilt gaan als je moet plassen want door de heup bant en klittenband sluiting heb je hem binnen een seconde los. In die situatie is het goed voor jezelf vertrouwen om ze te dragen. Draag je een normale boxer en je lekt dan voel jezelf 2 uur lang nat voordat het op droogt. Een inco voelt meteen droog als je een staaltje verliest. Je draagt ze ook om publieke vernedering tegen te gaan. Als je bijvoorbeeld in een middelbare school lekt dan is dat te zien in je kruis met een spijkerbroek. Draag je een inco kun je verbergen voor mensen dat je lekt of ben je zelfverzekerd dat anderen je niet meer nat zien.


Klaas kramer 22/1/2020

Ik werk nog niet in de zorg nog maar ik wil wel iets met incomateriaal gaan doen. Je hoeft ook niet altijd gehandicapt te zijn om een inco te dragen. Ik heb een neefje van 13 die op het eerste gezicht een gezonde hollandse jongen lijkt maar was mega onzeker. Hij zit op het Vwo en is goed in zijn sport maar vaak als ik in zijn buurt kwam ruikte ik een beetje urine. Dat doe je niet omdat je vies bent dus ik had al een vermoeden dat hij lekt. Ik heb het op een hele nette rustige manier gevraagd, eerst liep hij fel rood aan maar vertelde wel alles, dat het waar was. Hij verschoonde 4x per dag zijn boxer en werd op de middelbare school welleens gezien met een natte vlek in zijn kruis. Hij liep zoo al 4 jaar rond, ik heb uit liefde hem ingelicht dat inco luiers bestaan, ook voor hem zn leeftijd. Door mij is hij dat uiteindelijk ook gaan doen en is beter in zijn vel gaan zitten. Tena flex is ideaal als je zelf naar de wc gaat om te plassen maar het moeilijk is om het op tijd te halen. Een inco draag je ook om je schoon te voelen als je snel lekt.


klaas kramer 20/1/2020

30 uur red je ook niet met een tena flex inco als je alleen plast. Het is wel heel waardevol om te dragen. Zelf kan ik het slecht ophouden dus ik verlies soms een straal. Ik ren naar de wc maar de nood is steeds te hoog met veel kramp. Met een tena flex om ren ik ook naar de wc om te gaan plassen, het verband vangt op wat niet lukt. Daag je geen inco voor dat maar normale boxers dan ga je stinken naar urine. Een tena flex voelt ook veel minder nat dan een boxer waar in is geplast. Een tena flex heeft odour control en dat werkt goed.


klaas kramer 20/1/2020

Achteraf heb ik jarenlang in mijn broek geplast. Tot mijn 18e wist ik niet dat inco luiers bestonden maar ik lekte wel elke dag. Ik heb zelfs op de middelbare school vaak met een natte boxer/broek gelopen en een beetje stinkend naar urine soms. Rond mijn 18e ontdekte ik Tena inco,s en ik was al verbaast dat het van tena is. Mijn eerste inco, voor het eerst om op mijn 18e was ook heel apart. De eerste die ik omhad was een tena slip maxi. De eerste keer dat ik die omhad was eigenlijk alleen om uit te testen hoe het zit, niet eens om in te plassen want ik dacht dat kan ie nooit aan !! Toen ik zelf de eerste keer met een inco om, de drang voelde om te gaan plassen wilde ik hem daarom ook gaan af doen bij de wc. Maar als ik de drang voel dan lek ik al heel snel en dat gebeurde ook. En om 4 plakkers van een Tena los te maken moet je stil staan wat ik niet kan als ik nodig moet plassen. Toen verloor ik alles alsnog erin. Dus ja voor mij ook hetzelfde gevoel hoe een inco nat wordt.


Ferry 21/11/2019

Ben nu al jaren incontinent en draag daarvoor ook incomateriaal. Heb zelf diverse soorten en merken ervaren en vanuit dat oogpunt kan ik wel zeggen dat de flex luiers verschrikkelijk zijn. Ze vallen erg op in verhouding de slip luiers. Dit komt omdat het met een band vast zit onder de mom van dat je huid zo minder belast wordt. Maar daartegen is dat het verband als een dikke strook zichtbaar is onder je kleding. Met de slip vormt het materiaal beter naar jouw contouren en valt dus gelijk minder op.


Audrey 23/8/2019

persoonlijk begeleider. Wat een bijzondere bewustwording.
Sinds een aantal jaren werk ik in de gehandicaptenzorg (voorheen een andere carrière in een kledingwinkel). Wat mooi om te zien dat je je op deze manier inleeft. Ik vind het inleven in onze clienten door zelf zaken te ervaren ook een goed idee voor een teambuilding.


Sander 2/8/2019

Wat goed dat je je zo inleeft van je cliënten. Zelf al jaren inco nu net in de 30 je moet heel je leefstijl aanpassen. Vooral toen ik het net was en in het revalidatiecentrum was vond ik het verschrikkelijk. Vind het knap dat je het gedaan heb ga zo verder!!


Theo 30/7/2019

Interesting article!


Mari 11/7/2019

(ouder van gehandicapt kind en werkzaam in de zorg).
Zo vies voelt dat dus ! Waarmee ik niet wil zeggen dat de beleving voor elke persoon t zelfde zal zijn. Stel je bent wel zindelijk maar s nachts is de slaapkamer voor de veiligheid op slot (komt regelmatig voor)....dan kun je misschien op een postoel. Maar wanneer je dat niet begrijpt? Ik pleit voor bewustwording bij de beleidsmakers die bouwplannen maken, of inkoop doen of verantwoordelijk zijn voor innovatie. Eigen sanitair of maak gebruik van een sensorluier. Regel voldoende middelen en mankracht om een menswaardig bestaan voor deze gehandicapte medemens te creëren.


Atsje 9/7/2019

41 jaar geleden ben ik in de gehandicaptenzorg begonnen. We gebruikten toen katoenen luiers en plastic broeken. Iets van 35/ 36 jaar geleden kwam er een vertegenwoordiger van pampers. Er was wat nieuws . Luiers voor volwassenen. Ik heb toen ook in een luier geplast en vond het een vreemde ervaring. Later ook wel eens tegen collegas gezegd
Probeer het maar dan weet je hoe het voor de bewoners voelt.


Martina 9/7/2019

Ik werk niet in de zorg, maar vond dit zeer mooi om te lezen. Ik draag wel al jaren incontinentie materiaal voor urineverlies. En vind dat al vervelend, niet voldoende tot geen controle hebben. Dus hoop dat al als ik ooit zover kom dat ik mezelf niet direct kan verschonen er hulp is die dat wel kan doen.


Myra 9/7/2019

Reactie op Yolanda:

Wat fijn je reactie te lezen Yolanda. Een reactie van een ouder. Wauw.
Wat mooi dat je zelf ook ‘probeert’.
Je verwoord het goed.. het uitproberen doe je óók om gedrag beter te begrijpen.

En je hoeft niet zo ver te gaan, wellicht een gedeelte ervan. En als er een paar mensen meer zijn die uit proberen, kunnen we het doorgeven!

Het is zo standaard dat dingen worden voorgeschreven of aan/om/in worden gedaan en dat begeleiders dit zonder al te veel nadenken ‘gewoon’ doen.

En inderdaad Yolanda je zegt het goed, we gunnen ieder ‘extra’ kwetsbaar persoon mensen om hun heen die hun stinkende best doen om een volwaardig leven te geven met de beste zorg! En daar is INLEVEN 1 van de belangrijkste dingen van.


Yolanda 9/7/2019

Alsof ik mijn ervaringen lees, ik ben moeder van een ernstig verstandelijk gehandicapte zoon en probeer ook alles uit, om te ervaren wat hij ervaart en hem en vooral zijn gedrag beter te begrijpen.
Mijn zoon krijgt ook dagelijks een darmspoeling en ook deze heb ik bij mezelf "geprobeerd".
Ik vond het vreselijk!
Maar het maakt wel dat je op zoek gaat naar manieren die het minder vervelend of ingrijpend maken.
Echt super dat je dit doet voor je bewoners.
Dat is zorg die ik later ook graag voor mijn zoon zie.
Van mensen die weten waar ze het over hebben, die in leven in de ander.


Cookies op de website van Kennisplein Gehandicaptensector

Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer