Toon zoekbalkToon menu

Zorg en dwang

Eigen grenzen oprekken

Een begeleider in de gehandicaptensector vertelt hoe zij omgaat met het creëren van vrijheid voor haar cliënt.

Op mijn afdeling woont een cliënt die zichzelf steeds vervuilde. We hadden een vaste afspraak met haar: 1 keer per dag in bad. Maar dat wilde ze niet. Ze weigerde steevast om in bad te gaan. Haar koppigheid zorgde voor lastige situaties. Ze bleef me uittesten en uitproberen: ‘hoe ver kan ik gaan? Blijf je ook nog bij me als ik met wasmanden naar je gooi?’. 

De grens voor mijn eigen veiligheid werd hierdoor steeds verder opgerekt. Toch bleef ik bij haar om verbinding te krijgen. Een investering in onze relatie. En dat werkte. Door mijn vasthoudendheid en het feit dat ik dus niet afschrik als ze met spullen gaat gooien, hebben we een goede band gecreëerd. We zijn nu als twee handen op één buik. Mevrouw gaat elke dag in bad! Wel heb ik regelmatig overleg met de casemanager en orthopedagoog. Je moet voor jezelf goed nagaan hoe ver je je eigen grens laat oprekken.

Begeleider VG


 

Reageer op deze pagina

Wil je reageren op het Kennisplein Gehandicaptensector? Lees dan eerst de spelregels door.