Toon zoekbalkToon menu

Coronavirus

‘Aan de telefoon mis je de gezichtsuitdrukking’

Jacqueline woont samen met haar man en jongste dochter in Leiderdorp waar ze ondersteund worden door Gemiva SVG Groep. De drie oudste kinderen wonen in pleeggezinnen. Hoe gaat Jacqueline om met de coronacrisis en wat betekent dat voor haar dagelijks leven?

Structuur in de dag is belangrijk

Ik sta op als mijn dochter wakker wordt. Als ze niet naar school hoeft is dat ergens tussen half 8 en half 9. Na het ontbijt speelt mijn dochter op de tablet of ze kijkt tv, ik probeer wat aan het huishouden te doen.

Door de crisis komt er nu niemand van de begeleiding. Alles gaat telefonisch en het is altijd weer afwachten wie ik aan de lijn krijg.

Zorg delen

Rond 12 uur gaan we lunchen en in de middag doen we spelletjes, we knutselen of we gaan naar buiten. Om te spelen of om boodschappen te doen. Ik let op dat ik afstand hou al merk ik wel dat ze de karretjes nu minder goed schoonmaken. Mijn man is er ’s middags ook, dan kunnen we de zorg delen. Om 16.30 uur ga ik koken en daarna gaan we eten. Voordat mijn dochter naar bed gaat kijken we nog even tv en ik lees een verhaaltje voor.

Ik mis de gezichtsuitdrukking

Door de crisis komt er nu niemand van de begeleiding. Alles gaat telefonisch en het is altijd weer afwachten wie ik aan de lijn krijg. Dat vind ik soms lastig. Meestal bellen ze rond 10 uur, ongeveer vijf keer per week. In het begin vond ik dat vreemd en ook saai want je ziet geen gezichtsuitdrukking. Ik vertel wat mij bezighoudt, bijvoorbeeld bij de zindelijkheidstraining of wanneer mijn dochter niet goed luistert. Maar als ze hier in huis zijn, zien ze wat wij doen en daar reageren ze op. Ik kijk ook naar de gezichtsuitdrukking van begeleiding, hoe kijken ze erbij als ze iets zeggen. Ook als je belangrijke brieven krijgt over de kinderen is het fijn als je die met je persoonlijk begeleider kunt bespreken.

Geen afspraken

Ook andere afspraken zijn afgezegd, zoals de overleggen met de voogd en de gedragsdeskundige. In het begin vond ik het wel fijn dat er geen verplichtingen waren. Als je weet dat er iemand langskomt, ga je toch opruimen en dat hoefde toen niet. Maar ik ben blij dat ik nu weer wat meer de deur uit kan en mensen kan zien. En dat mijn dochter weer naar peuteropvang mag. Gelukkig gaat het steeds beter en kunnen we binnenkort de begeleiding weer zien.

Ik ben blij dat ik nu weer wat meer de deur uit kan en mensen kan zien.

Als alles weer normaal is …

Ik word ook elke dag gebeld door mijn zus, we doen samen het spel Hayday en daar hebben we het veel over en pas kwamen mijn ouders onverwachts langs, dat vond ik heel leuk. Met mijn drie oudste kinderen ben ik aan het videobellen. Maar ik wil ze natuurlijk het liefst zo snel mogelijk weer zien en knuffelen. Als alles weer normaal is ga ik meteen naar mijn ouders en naar mijn zus die in Drenthe woont. En ik hoop ook dat ik mijn oma nog een keer kan zien.

Tips voor andere ouders

  • Probeer in contact te komen met andere ouders om van elkaar te horen hoe het gaat en elkaars mening te horen.
  • Blijf eerlijk, ook tegenover jezelf, en vraag hulp als je dat nodig hebt.
  • Zorg voor afwisseling en kruip niet de hele dag achter de tablet of tv.
  • Zorg ervoor dat je zelf ook rust krijgt, bijvoorbeeld door even wat te lezen.

Reageer op deze pagina

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]





Cookies op de website van Kennisplein Gehandicaptensector

Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer