Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer

Niet-aangeboren hersenletsel

Uitgelicht

Voor op de werkvloer

Voor de organisatie

Leren

Good practices

Praktijkverhalen

Apps en websites

Cijfers en feiten

Onderzoek

Niet-aangeboren hersenletsel

Blog: Wat ziet een NAH-professional niet?

Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) kent verschillende vormen van al dan niet blijvend letsel. Daar is met de hoorcolleges van Neuropsychologen als Erik Scherder, boeken als ‘Haperende Hersenen’ en tal van websites steeds meer aandacht voor. En toch is er nog ander letsel te benoemen. Wat ziet de professional niet? Suzanne Smit beschrijft het in een blog.

Het belang van een vroege diagnose

Een vroege diagnose kan veel leed voorkomen. Of op zijn minst het leed verzachten, omdat men er snel bij is. Er is nog veel te doen. Huisartsen kunnen alerter reageren.

Specialisten de gegeven informatie duiden en dossiers dienen correct en compleet te zijn. Een alerte houding als het gaat om hersenziekten kunnen een wereld van verschil betekenen. Voor zowel de patiënt, die beter geholpen is. Als voor de professional, die ogen zal openen.

NAH is lastig te herkennen

Niets is zo lastig als NAH herkennen. Een rijtje onzichtbare beperkingen om de professional een handvat te bieden:

  • Chronische vermoeidheid,
  • Overschatting van de getroffene,
  • Slaapproblemen,
  • Problemen met concentratie en geheugen,
  • Prikkelgevoeligheid,
  • Emotionele labiliteit,
  • Stemmingswisselingen,
  • Karakterveranderingen,
  • Ontremming,
  • Veranderde seksualiteit,
  • Initiatiefloosheid,
  • Gebrek aan- of verminderd ziekte-inzicht.

Het gaat helaas nog veel te vaak mis in  het begeleiden van mensen met NAH. Er zijn tal van voorbeelden te noemen die het belang van herkenning onderstrepen. Een kleine greep;

  • Een psychiater die chronische vermoeidheid niet herkent of niet op de hoogte is van de achtergrond van chronische vermoeidheid bij hersenletsel.
  • Een psycholoog die iets constateert, maar er vervolgens geen rapportage van levert.
  • Een huisarts die een diagnose stelt, maar geen verder onderzoek laat doen om andere mogelijkheden uit te sluiten.
  • Een MRI scan die een litteken toont, maar geen reden is om door te verwijzen naar een collega?

Doorsturen bij de eerste klacht

De communicatie tussen specialisten onderling is hierbij van groot belang. Herstel staat of valt bij herkenning en erkenning en de juiste behandeling op het meest geschikte moment. Er wordt in de praktijk lang niet altijd doorverwezen, wanneer de eerste klachten die kunnen wijzen op letsel zichtbaar worden. Daar heeft de professional voor mensen met NAH nog een grote slag te slaan.

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]