Toon zoekbalkToon menu

Zorg en dwang

‘Moeilijk uitleggen waarom cliënten niet naar buiten mochten’

Hoe gaan zorgorganisaties en -medewerkers tijdens de coronacrisis om met de Wet zorg en dwang en onvrijwillige zorg? Daarvoor spreken we Diana Kuurstra en Robrecht Beekink van Middin. Zij zijn werkzaam als begeleiders op de locatie de Provenier in Rotterdam. Dit is een locatie waar diverse, vooral oudere cliënten wonen, met zowel een lichamelijke als verstandelijke beperking. Een groep die tijdens de coronacrisis extra kwetsbaar is. ‘Probeer maar eens uit te leggen waarom ze niet naar buiten mogen.’

Wat waren de problemen?

Tijdens de eerste fase van de coronacrisis gingen zorgorganisaties op slot. ‘Omdat wij al zagen aankomen dat de maatregelen aangescherpt zouden worden, besloten wij al eerder “op slot” te gaan,’ legt Diana uit. Dat betekende dat cliënten niet naar buiten mochten en de dagbesteding dicht was. ‘Ook cliënten die betaald werk doen op een andere locatie moesten binnenblijven,’ voegt Robrecht toe. 

Wat was de zwaarste opgave?

Diana: ‘Het is heel moeilijk om aan cliënten duidelijk te maken waarom zij niet naar buiten mochten. Zeker toen naar verloop van tijd er meer versoepelingen kwamen in Nederland. Cliënten kijken ook naar persconferenties en zien dat medewerkers meer mogen. “Waarom gelden die versoepelingen dan niet voor mij?” krijg je dan te horen. Uiteindelijk werden bij ons pas op 3 juli de maatregelen versoepeld. Cliënten hebben dus 3,5 maand binnen gezeten.’

Cliënten kijken ook naar persconferenties en zien dat medewerkers meer mogen.

‘Het is ook ethisch dilemma,’ vult Robrecht aan. ‘Je moet mensen restricties opleggen en dingen ontzeggen, ondanks dat het tegen je gevoel en geweten in gaat.’

Welke oplossingen hebben jullie verzonnen?

‘Dagbesteding is erg belangrijk. Daarom hebben we de dagbesteding verplaatst van elders in het pand naar de eigen etage, zodat het toch door kon gaan,’ vertelt Diana. Daarnaast hebben we gezorgd voor goede voorzieningen om te videobellen. ‘Al blijft dat lastig, de ene cliënt snapt het wel, de ander niet.’

Hoe is de situatie nu?

‘Vanaf juli mochten cliënten die betaald werk hebben weer aan het werk. Omdat ze dan op een andere locatie komen, mochten ze bij terugkomst op de Provenier niet in de algemene ruimtes komen. Dat blijft een moeilijke beslissing,’ vertelt Robrecht.

Implementatie Wet zorg en dwang

De implementatie van de Wet zorg en dwang wordt nu voorzichtig weer opgepakt.

Veel van de maatregelen tijdens de coronacrisis vallen onder de noemer ‘onvrijwillige zorg’. Robrecht: ‘In het kader van de Wet zorg en dwang is het wel belangrijk dat je veel vastlegt in het dossier. Bijvoorbeeld dat cliënten die terugkomen van het werk niet meer in alle ruimtes mogen komen.’

Diana: ‘De implementatie van de Wet zorg en dwang heeft door de coronacrisis enigszins stil gelegen. We merken dat dat nu voorzichtig weer wordt opgepakt. Zo zijn we druk doende om de principes van de Wet zorg en dwang door te voeren op de werkvloer.’

Bewegingsvrijheid cliënten

Tijdens het hoogtepunt van de coronacrisis moesten verpleeghuizen en andere zorginstellingen op slot. Een grote inperking van de (bewegings)vrijheid van cliënten. Maar wat als cliënten zich onttrekken aan deze regels en toch het gebouw weten te ‘ontvluchten’ en de benen nemen?

Wat doe je als ze weer terug zijn? Kies je er dan voor om een cliënt tegen zijn of haar zin binnen te houden? Wie heeft hier ervaring mee? Hoe ben je hiermee omgegaan?

Reageer op deze pagina

JOUW REACTIE
Wil je een link invoegen in de tekst? Zet de link tussen vierkante haken: [www.kennispleingehandicaptensector.nl]





Cookies op de website van Kennisplein Gehandicaptensector

Kennisplein Gehandicaptensector gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren.
Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies (inclusief tracking cookies).
Niet akkoord en lees meer